Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Νέες θέσεις εργασίας για καλλιέργεια φράουλας...

Την Δευτέρα 15 Απριλίου του 2013 δημοσιεύσαμε ένα προφητικό άρθρο του Θανάση Αλαμπάση με τίτλο Επικίνδυνες (κατα)σχέσεις. Με δεικτική χρήση της εμπορικής διαλέκτου ο αρθρογράφος έλεγε το πολύ λογικό:
"...Είναι ότι καμιά κοσάρα (20) Πακιστάνια που δουλεύανε ως ψήστες, θα μείνουνε στο δρόμο… Και ξέρεις ε; Αυτοί δεν έχουν κήπο με ραπανάκια ούτε πεθέρι στο χωριό… Άρα οι Πακιστανοί, χωριάτικη ελληνική δε πρόκειται να ιδούνε. Κι 1 κομμάτι ψωμί που τρώγανε απ φούρνο, δε θα το τρώνε πια… Ψιτ ξέρεις τι μέλλει γενέσθαι με τους Πακιστανούς;
Βλέπω εκεί μετά τα μπάνια του λαού να μην έχουνε ψωμί να φάνε… Και να πεινάνε… Κι αν δεν έχουνε να φάνε, θα σας φάνε ζωντανούς… Και αν ξεκινήσουν οι πακιστανοί θα ακολουθήσουνε οι Έλληνες..."
Ήρθε η ώρα λοιπόν να πούμε την αλήθεια του εργοδότη και να ξεβρομίσουμε... φτάνει πια με τον κάθε λογής μετανάστη και τα δικαιώματά του. Εδώ είναι Ελλάδα και την Διεθνή Αμνηστία την γράφουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας. Επιτέλους να ακουστεί και η άλλη πλευρά μέσω της παρούσας επιστολής:"Είμαι μεγαλογαιοκτήμονας και χρειάζομαι εργάτες. Ζητάω Έλληνα να έρθει να εργαστεί και δεν έρχεται. Του προσφέρω ανασφάλιστη εποχική εργασία, ημερομίσθιο 12 ευρώ ανά 12ωρο, καταβολή δεδουλευμένων ανάλογα με την διαθέσιμη ρευστότητα μου, δωρεάν συγκατοίκηση σε παράγκα 20 τ.μ. μαζί με άλλους 8 συναδέλφους να μην νιώθει μόνος, κοινόχρηστες υπαίθριες αυτοσχέδιες τουαλέτες πλησίον της παράγκας, νερό δροσερό σαν να βγήκε από το ψυγείο, αυτόνομη θέρμανση με μαγκάλι, μεταφορά στην καρότσα αγροτικού από και προς τα χωράφια, προστασία από τις ελεγκτικές αρχές, φιλικό περιβάλλον.
Παρόλα αυτά ο Έλληνας προτιμά να είναι άνεργος, να απομυζά τους γονείς του και να πίνει φραπέδες νυχθημερόν.  Είναι λέει λίγα τα λεφτά!!! Πήγε ποτέ του στους φούρνους του Άουσβιτς να δει πως βγαίνει το μεροκάματο; Έτσι αναγκάζομαι να πάρω μετανάστες για να μη μείνει η γη ανεκμετάλλευτη και ακαλλιέργητη. Μάλιστα προ του κινδύνου να μαραζώσει η ύπαιθρος, να χάσει η χώρα μας στις εξαγωγές και να ζημιωθεί οικονομικά, αναγκάζομαι να έρθω σε επαφή με κυκλώματα δουλεμπορίας, μιας και μόνο από αυτά μπορώ να προμηθευτώ την απαραίτητη "ποσότητα" εργατών. Το δε κόστος μου, αυξάνεται διότι αναγκάζομαι να προσλάβω και επιστάτες-φύλακες, που αφενός θα τους μάθουν ταχύρυθμα τα Ελληνικά, αφετέρου θα προστατεύουν την περιουσία μου από τις ληστρικές προθέσεις τους.

Αν δεν ήταν η κρίση θα μπορούσα να καταβάλω σε μικρότερο χρονικό διάστημα τα δεδουλευμένα τους. Όμως δεν με σκέφτεται καθόλου η κυβέρνηση και με υπερφορολογεί ξεπερνώντας τα ληστρικά όρια. Για το λόγο αυτό αναγκάζομαι με διάφορους τρόπους να αποκρύπτω εισοδήματα, έτσι ώστε να μου κλέψει το κράτος λιγότερα χρήματα, για να μπορώ να έχω τελικά περισσότερο διαθέσιμο κεφάλαιο και να επανεπενδύω. Αναγκάζομαι όταν δεν μπορώ να αντεπεξέλθω στα έξοδα μισθοδοσίας να τους καταγγέλλω στον οικείο αστυνομικό τμήμα έτσι ώστε να τους απελάσουν και να απαλλαγώ από δαύτους.
Αν δεν ήταν η Σοβιετικού Τύπου οικονομία μας, σήμερα θα μπορούσα να πω μετά βεβαιότητας, ότι η επιχείρησή μου θα ήταν ανταγωνιστικότερη, θα μπορούσα να παράγω περισσότερα και έτσι οι περισσότεροι εργαζόμενοι μου δεν θα ήταν ανασφάλιστοι. Το κράτος θα κέρδιζε περισσότερα, και θα προσέφερα περισσότερες θέσεις εργασίας, μειώνοντας τελικά τον δείκτη ανεργίας. Οι χρηματαγορές βλέποντας ότι η χώρα αναπτύσσεται και η παραγωγικότητά της αυξήθηκε, θα την δάνειζαν ευκολότερα και με μικρότερα επιτόκια. Έτσι θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι. 

Σε αυτή τη χώρα όμως βλέπω ότι δεν θέλει επενδύσεις κανείς. Είναι όλοι τους αχάριστοι... απαράδεκτοι. Το κράτος που το ταΐζω με τα λεφτά μου, έρχεται κάθε τρεις και λίγο και μου ζητάει περισσότερα γιατί δεν του φτάνει να πληρώνει τους κηφήνες δημόσιους υπάλληλους. Ο Έλληνας είναι τεμπέλης και δεν έρχεται να δουλέψει. Και ο μετανάστης βλέποντας τι μπάχαλο είμαστε παίρνει αέρα, και ζητάει ολοένα και περισσότερα δικαιώματα. Εκτός των άλλων έχω και το ΠΑΜΕ του κωλοΚΚΕ και μου τους βάζει να απεργούν και να στασιάζουν εις βάρος της επιχείρησής μου. Ποιοί; Οι λαθροέποικοι. Που τους πήρα και τους έκανα ανθρώπους. Που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Που πλήρωσα τους δουλέμπορους για να τους απελευθερώσω.
Γι'αυτό σας λέω Συνέλληνες... έχουμε φασισμό στην χώρα. Εγερθείτε. Θα μας φάνε λάχανο τα λαθροεποίκια. Σε λίγο θα ήμαστε μειονότητα. Ελάτε μαζί να ξεβρομίσουμε τον τόπο. Να τους διώξουμε και να έρθετε στην δούλεψή μου. Τί είναι καλύτερο; άνεργος και κοπρίτης αναρχοάπλυτος ή νοικοκυραίος, με την δουλίτσα σου στο ασφαλές και φιλικό περιβάλλον της επιχείρησής μου;"

Εσύ που διάβασες την επιστολή τώρα μείνε σιωπηλός, κλείσε τα μάτια, φέρε την εικόνα στο μυαλό σου και αναρωτήσου... χθες είχαμε 34 μετανάστες χτυπημένους στο "ψαχνό", 6 εκ των οποίων σε βαριά κατάσταση. Αν θα κάνεις εμπάργκο στη φράουλα Μανωλάδας θα αλλάξει κάτι; Στις άλλες περιοχές οι συνθήκες είναι καλύτερες; Δεν είχες ακούσει ποτέ γι' αυτές τις πρακτικές; Μπορείς να είσαι ακόμα υποκριτής; Μετά τον μετανάστη έρχεται η σειρά σου... θα τον αντικαταστήσεις. Θα βρεθείς με την κάννη του όπλου στραμμένη πάνω σου. Από εμπρός το αφεντικό κι από πίσω η κυβέρνηση. Μήπως οι συνθήκες ωρίμασαν; Κάθε ανατροπή σημαίνει και θυσία. Το αίμα σου θα χυθεί όπως των μεταναστών από τον επιστάτη. Θα πας να καλύψεις το κενό των θέσεων εργασίας; Η αρχή έχει γίνει και ξέρεις ποιος την έκανε... να είσαι προετοιμασμένος. Κάθε επανάσταση έχει αίμα...

Γράφει ο Κάντζος Αριστείδης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας