Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Αλήθεια ίσον λογική

Αλήθεια ίσον λογική. Αλήθεια είναι αυτό που δεν ξεχνιέται. Τόσο απλή και τόσο όμορφη σαν σου φανερωθεί. Την έχεις και την καμαρώνεις. Έρχεται να σε αγαλλιάσει, έρχεται για να σε χαροποιήσει, έρχεται για να σε αποζημιώσει για τον κόπο που έκανες να την βρεις.
Προσφέρεται ως κεκτημένο σου για να τη γευτείς! Θέλει όμως πολύ ψάξιμο η πουτάνα. Εκτός κι αν σου έρθει από μόνη της. Έτσι, επειδή είναι καπριτσόζα και, που και που, συστήνεται από μόνη της σε κάποιον που της γυάλισε το μάτι. Είναι σα μια κουβέρτα ζεστή και μαλακή, που θα σκεπάσει το κουρνιασμένο από τον κόπο σώμα και το κουρασμένο από τη σκέψη νου σου. Θα σε κάνει να νιώσεις πλήρης και γεμάτος και θα σου ψιθυρίσει στο αυτί «να, αυτή είναι η εξήγηση». Μετά θα φύγει . Θα χαθεί ξαφνικά από κοντά σου. Όπως ξαφνικά ήρθε να σε βρεί. Και συ θα αρχίσεις να την ψάχνεις. 
Δεν θα σε θωρακίσει για το επόμενο ταξίδι. Δεν θα σου αφήσει συντεταγμένες που να την βρεις. Με πυξίδα το πάθος σου γι αυτήν και χάρτη μόνο τη λογική. Μόνο με τη λογική βρίσκεις την αλήθεια. Αλλιώς δεν την βρίσκεις με τίποτα λέμε. Όσα ευχέλαια και δεήσεις και να κάνεις. Η λογική είναι μια και ο μόνος ασφαλής συνοδοιπόρος του ταξιδιού σου. Δεν υπάρχει προσωπική λογική, δικιά μου, δικιά σου, του άλλου. Είναι κοινό κτήμα όλων των ανθρώπων. Είναι ένας παγκόσμιος χάρτης. Ένα GPS, που υπάρχει από τότε που υπάρχει άνθρωπος. Όποιος μιλάει για προσωπική λογική, δεν έχει ο ίδιος καμιά λογική. Τράβα λοιπόν και πάνε να την βρεις την αλήθεια. Ο δρόμος δεν θα ναι εύκολος. Γεμάτος φίδια και τέρατα θα ναι. Θα τον διαβείς μέσα από ατραπούς και δύσβατα μονοπάτια. Τσουκνίδες θα σε πληγώνουν τα πόδια όταν θα περπατάς. Θα ‘ ναι θηρία έτοιμα να χιμήξουν και να σε κατασπαράξουν. Υπό μορφή ανθρωποειδών θα εμφανιστούν μπροστά σου. Ελλιποβαρών κατά το νου, κομπλεξικών κατά τον ψυχισμό, δογματικών και ιδεοληπτικών κατά τη συνήθεια θα ναι. Γι' αυτούς η ύπαρξη και η ουσία είναι ένα και το αυτό, ή μάλλον, η ουσία κολλάει σαν βδέλλα πάνω στην μορφή τους από γεννησιμιού τους. Κάνουν μία έτσι με το χέρι, και ξεσκίζουν πχ. τον Σαρτρ ή τον Καμύ λες και είναι ενοχλητικές μύγες που ταράσσουν την ηρεμία της μίζερης ύπαρξης τους. Δεν γνωρίζουν από άνθρωπο. Γνωρίζουν μόνο από φυλές. Και από κοινές συνήθειες. Έτσι τα βρήκαν μπροστά τους, έτσι τα διαιωνίζουν αταβιστικά σαν τα σκυλιά τoυ Παβλόφ. Και ουαί κι αλίμονο, όποιος χορεύει εκτός ρυθμού. Θα ναι αυτοί στο δρόμο σου που δεν μπορούν να κρατήσουν τον υπαρξιακό τους ίλιγγο για πάρτι τους, που τον μεταφέρουν σαν μεταπράτες της κακιάς ώρας, σαν μπακάληδες σε ανατολίτικο παζάρι δεξιά και αριστερά, για να πωλήσουν τη δυστυχία τους και να ελαφρύνουν έτσι για λίγο το γεμάτο από σκατά μυαλό και την μαυρισμένη ψυχή τους. Θα ναι αυτοί που πάσχουν από συναισθηματική ακράτεια και διαθέτουν λίγη λογική. Σκόπελοι αυτοί όλοι στο δρόμο σου θα ναι, έτοιμοι να σε φάνε επειδή δεν είναι οι ίδιοι εις θέσιν να ομορφαίνουν τίποτα. Ούτε τον κόσμο τους, ούτε τους συνανθρώπους τους. Άρα δεν θέλουν ούτε εσύ να δημιουργήσεις και να ομορφαίνεις. Ακόμα και τη λογική τη θεωρούν εμπόδιο για την δυστυχισμένη ύπαρξή τους και έτσι την έχουν χεσμένη κι αυτήν. Επειδή δεν τους αφήνει λέει να αράξουν ήσυχα μέσα στη μαυρίλα τους. 
Όλους αυτούς θα αντικρίζεις αλλά μην τους φοβάσαι και μην αφήσεις να σε κάνουν όπως τα μούτρα τους. Προχώρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν κωλώσεις, την έκατσες. "Η δυστυχία μου είναι ο άλλος" έλεγε ο Σάρτρ και σίγουρα αυτούς είχε κατά νου. Θα γίνεις σαν κι αυτούς. Αν προχωρήσεις όμως, ξέρεις ότι θα αγαλλιάσεις όταν σου αποκαλυφθεί η αλήθεια με το πονηρό βλέμμα της και θα σου προσφέρει τα ρόδινα χείλη της γνώσης της. Θα βάλει το θεό μέσα σου. Θα σε ενθουσιάσει δηλαδή. Μήπως τελικά η αλήθεια είναι ο ίδιος ο θεός όπως λέει και η βίβλος (« εν αρχή είναι ο λόγος»); Αν ναι, όλοι σχεδόν οι χριστιανοί , ως εχθροί κάθε λογικής και άρα της αλήθειας, απέχουν έτη φωτός από το θεό. Αν όχι, τι είναι αυτή η γλύκα που νιώθεις όταν την αντικρίζεις; Από πού έρχεται; Είναι απλώς μια έκκριση ορμονών του σώματος; Είναι η αυτοϊκανοποίηση ότι έκανες ένα βήματακι για να ξελασπώσεις από τον οχετό όπου συναγελάζονται οι μονοδιάστατοι μαζάνθρωποι του Μαρκούζε; 
Τα πάντα έχουν τη λογική τους και την αλήθεια τους. Θα την βρω τη λύση! Ακόμα και σ αυτά που λέμε ότι δεν έχουν λογική. Είναι αυτά που εννοούσε ο Αριστοτέλης όταν μιλούσε για τα μεταφυσικά. Δηλαδή αυτά, που δεν μπορούσε να τα εξηγήσει ακόμα όσο ζούσε. Σήμερα αν ζούσε, θα ήταν άλλα τα μεταφυσικά του. Σαφώς λιγότερα! Όσο υπάρχει ανθρωπότητα, μικραίνει το πεδίο των μεταφυσικών. Κι αυτή είναι η αλήθεια! Δεν χρειάζεται κανενός είδους μαγεία. Η αλήθεια είναι η μεγαλύτερη μαγεία που θα μπορούσε να υπάρξει για τον άνθρωπο!

Γράφει ο Δημήτριος Δημητριάδης στο greek-rechtsanwalt.blogspot.gr

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας