Το αψέντι της Δικαιοσύνης

Όταν ακριβαίνει το κόμιστρο στα ταξί, τότε ο άνθρωπος βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους να επιλύσει τις διαφορές του. Τότε σιγά σιγά οι Δικαστές μετουσιώνονται σε ένα μόρφωμα αντίστοιχο της "Ακαδημίας Αθηνών", οι Δικηγόροι σε ρασοφόρους φιλόσοφους που τριγυρνάνε και νουθετούν τους πολίτες και οι Δικαστικοί υπάλληλοι σε γραφιάδες κάποιου Υπουργείου.

Ο Αυτεπαγγέλτως Διοριζόμενος Συνήγορος και το Δικαίωμα Αναβολής ή Διακοπής της Δίκης

Ο Βίκτωρ Τσιλώνης, αρχισυντάκτης του περιοδικού Intellectum, δημοσίευσε στα Ποινικά Χρονικά (τεύχος Αυγούστου, τόμος ΝΗ/2008, σ. 758-763) μελέτη με θέμα «Ο Αυτεπαγγέλτως Διοριζόμενος Συνήγορος και το Δικαίωμα Αναβολής ή Διακοπής της Δίκης».

Παραπομπή: Β. Τσιλώνης, «Ο Αυτεπαγγέλτως Διοριζόμενος Συνήγορος και το Δικαίωμα Αναβολής ή Διακοπής της Δίκης», ΝΗ/2008 Ποινικά Χρονικά, σ. 758-763.

Για την ανάγνωση της μελέτης πατήστε εδώ.

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Το μετέωρο βήμα των δικηγόρων

Με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των δικηγόρων, νομίζω ότι έχω να πω μερικά πράγματα.

Κατ' αρχάς, σαν νέος (ηλικιακά και δικηγορικά) μάχιμος δικηγόρος, έστω και επαρχιακός, εκτιμώ ότι, προτού καταλήξουμε στη λύση, οφείλουμε να διαπιστώσουμε το πρόβλημα.

Και εν προκειμένω, το πρόβλημα είναι ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο.

Πραγματικό πόλεμο.

Με πραγματικά θύματα.

Επανάσταση

(ένα σύντομο διήγημα αφιερωμένο στην Κωστούλα)

Φόρεσε το ωραίο μεταξωτό, βαθύ κόκκινο, φουλάρι του, το απίθανο Εγγλέζικο, μπλε-μαύρο, σταυρωτό, με απαλή κόκκινη ρίγα, κοστουμάκι του, τα χειροποίητα, μαύρα, τριζάτα, λουστρίνια υποδήματα του (με ποντίνα παρακαλώ), έριξε μια ματιά στις λίγες άσπρες τρίχες που εμφανίστηκαν στο κατάμαυρο μαλλί του, τις σκέπασε προσεχτικά, έλαβε το ελαφρώς σοφιστικέ υφάκι με περίσσιους τόνους υπεροψίας μπαροβίως διαβιούντος δικηγοράκου και αναχώρησε από τους ελεύθερους της αριστεράς για λιμάνια σίγουρα, εκεί που δένουν τα ιστιοφόρα με τα ψηλά άλμπουρα, τις βαθειές καρένες, τις λευκόσαρκες ανωμαλιάρες γκόμενες και τις μυτιές της κόκας .

Δικηγορία... και πελάτες!

Πριν από καιρό έπεσε στα χέρια μου μία επαγγελματική κάρτα Δικηγόρου, που μόλις και μετά βίας κατάφερα να διακρίνω τα στοιχεία επικοινωνίας. Η κάρτα ήταν ένα βιογραφικό της κυρίας, μαγικά συρρικνωμένο από τον Sport Billy!!! Όπως έπεσε στα χέρια μου, έπεσε και από τα χέρια μου... οι εντυπώσεις που μου έμειναν ήταν αρνητικές ως αντιλαμβάνεστε, παρότι δεν είχα την τύχη να την γνωρίσω ποτέ.

Αλήθεια όμως, τί σκέφτεται ένας πελάτης για το επάγγελμα του δικηγόρου; Τί εικόνα σχηματίζει κάθε φορά, που τυγχάνει να επισκέπτεται έναν δικηγόρο στο γραφείο του;

Συνήθως πάει παρά την θέληση του, για ένα πρόβλημα που ανέκυψε στην πορεία της ζωής του και είναι απαραίτητη η συνδρομή ενός νομικού για να λυθεί. Αυτό προδιαθέτει τον πελάτη αρνητικά, επειδή θεωρεί αναγκαίο "κακό" την παρουσία του δικηγόρου. Φανταστείτε έναν ασθενή που κατ' ανάγκη επισκέπτεται ένα ιατρό. Ανήκει λοιπόν το επάγγελμα στις κατ' ανάγκη παροχές υπηρεσιών... ο πελάτης αισθάνεται πως για αυτά που δίνει δεν αγοράζει κάτι, όπως θα έκανε στο supermarket, στα ήδη ένδυσης, στα ηλεκτρονικά καταστήματα κοκ. Δεν πάει με την επιθυμία να καταναλώσει, οπότε δεν είναι σε καμία των περιπτώσεων ευδιάθετος.

Περί αναστολής των κινητοποιήσεων των Δικαστών

Προχθές ενημερωθήκαμε όλοι ότι έλαβε χώρα η ΓΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων και επικύρωσε την προσωρινή αναστολή των κινητοποιήσεων των Δικαστών. Εξουσιοδοτήθηκε επίσης το ΔΣ προβεί σε επανεκτίμηση της κατάστασης την 13.4.2013. Στο ίδιο μήκος κύματος η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ανέστειλε τις κινητοποιήσεις μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου οπότε θα γίνει και η τακτική ετήσια ΓΣ. 
Το Ελληνικό Δημόσιο επίσης πρόσφατα ρύθμισε την καταβολή των οφειλόμενων αναδρομικών των Δικαστών. 
Οι Έλληνες Δικαστές λοιπόν καλούνται πλέον με δεδομένη την απαξίωση του αγώνα από την πειθαρχική τους προϊστάμενη αρχή τον Άρειο Πάγο (καθώς ασκήθηκε πίεση σε αυτούς αρχικά με προφορικές ευχές των προϊσταμένων τους ,μετά με την καταγραφή των μη συμμορφωμένων και εν τέλει με την έναρξη των πειθαρχικών σε βάρος τους διαδικασιών) να εφαρμόσουν το θετό δίκαιο της Ελληνικής Πολιτείας (το οποίο καθοδηγείται από τις δανείστριες χώρες μέσω της ΕΕ, του ΔΝΤ).

Αν δεν το κάνουμε εμείς αυτό, ποιος θα το κάνει;

Ποια είναι η επόμενη ημέρα για εμάς τους δικηγόρους; Αποτελεί σωτήρια λύση η επέμβαση των ξένων κρατών, που μελετάνε το ελληνικό δικαστικό σύστημα και προσφέρουν τεχνογνωσία σε αυτό το πλαίσιο;
Σε ποιο βαθμό η μεταφορά τεχνογνωσίας θα καλύψει τις απαιτήσεις των πολιτών, στις οποίες εμφανώς αργή αποδεικνύεται η ελληνική δικαιοσύνη;
Η βραδυπορία της δικαιοσύνης είναι «τεχνητή», εξαιτίας της εκούσιας παράλειψης εφαρμογής και υλοποίησης απλών σχεδιασμών και στρατηγικών και απλών νομοτεχνικών παρεμβάσεων;
Η νομοπαραγωγική διαδικασία την περίοδο της κρίσης θα επιλύσει τα χρόνια και δομικά προβλήματα της λειτουργίας της δικαιοσύνης;