Που πάνε τα λεφτά που εισπράττει το Κ.Ε.Α.Ο. από τους ασφαλισμένους?

Στην υπ’ αριθ. Φ.80000/οικ.25379/312 απόφαση [Διαδικασία είσπραξης και ηλεκτρονικής διαχείρισης των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών εντός του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ)] ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: “Με την απόδοση μοναδικού αριθμού ΚΕΑΟ στην Πράξη Βεβαίωσης Οφειλής, αυτή καθίσταται νόμιμος εκτελεστός τίτλος, και εγγράφεται ηλεκτρονικά στο Ειδικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Εσόδων του ΚΕΑΟ. Το ΚΕΑΟ επιδιώκει την είσπραξη της οφειλής, ενώ το ποσό που εισπράττεται αποτελεί έσοδο των οικείων ασφαλιστικών οργανισμών”.

Περαιτέρω, από την παρ. 10 του άρθρου 101 του ν. 4172/2013 [Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.)] προβλέπεται η έκδοση μίας σειράς Κανονιστικών Πράξεων, που αφορούν σε θέματα οργάνωσης, λειτουργίας και στελέχωσης του ΚΕΑΟ, μεταξύ δε αυτών και η απόφαση του υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας “για τον τρόπο και τον χρόνο απόδοσης των εισπράξεων των οφειλών στους οικείους ασφαλιστικούς οργανισμούς”, η οποία σύμφωνα με το ΕΓΚ Φ.8//2013 ΕΓΓΡ.ΓΓΚΑ 5/8/13 έπρεπε να έχει εκδοθεί μέχρι την 30^η Αυγούστου του έτους 2013…

“μετά τη διαβίβαση στο Κ.Ε.Α.Ο. των ληξιπροθέσμων οφειλών κάθε είδους διοικητική ή δικαστική αμφισβήτηση που ασκείται ενώπιον των οικείων Ασφαλιστικών Οργανισμών ή Δικαστηρίων δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα”

Στην παράγραφο 4 του άρθρου 101 ν. 4172/2013 [Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.)] ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: 4. Στη βάση δεδομένων του Κ.Ε.Α.Ο. διαβιβάζεται αυτοματοποιημένα η πράξη βεβαίωσης οφειλής εντός μηνός από τη σύνταξη της και της αποδίδεται μοναδικός αριθμός. Μετά το διαχωρισμό των οφειλών σε άμεσα εισπράξιμες και επισφαλείς: α) … , β)…, γ)…, δ) μετά τη διαβίβαση στο  Κ.Ε.Α.Ο. των ληξιπροθέσμων οφειλών κάθε είδους διοικητική ή δικαστική αμφισβήτηση που ασκείται ενώπιον των οικείων Ασφαλιστικών Οργανισμών ή Δικαστηρίων δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με την  αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου έναντι του εθνικού δικαίου, ο Εθνικός νομοθέτης όσο και ο Εθνικός δικαστής των κρατών μελών της Ε.Ε. δεν έχουν την εξουσία να μεταβάλουν ούτε να παρερμηνεύουν τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, διότι τότε παραβιάζεται το κοινοτικό δίκαιο το οποίο υπερισχύει κάθε άλλης αντίθετης διάταξης του εσωτερικού δικαίου, κατά το άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος, βάσει του οποίου η Ελλάδα προσχώρησε στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες από 1-1-1981, δυνάμει της από 28-5-1979 Σύμβασης προσχώρησης της Ελλάδος στην τότε Ε.Ο.Κ., η οποία κυρώθηκε με το Ν.945/1979 (Ολ. ΑΠ 23/1998).

Ανακοπή κατά του νόμιμου τίτλου εκτελέσεως που χορηγεί στο Δημόσιο το δικαίωμα να προβεί στην είσπραξη φόρων, τελών, εισφορών κλπ

Κατά το στάδιο της λήψεως συγκεκριμένων μέτρων εκτελέσεως (κατασχετήριο έκθεση κλπ) τίθεται επιτακτικά το ερώτημα, αν θα μπορούσε ο οφειλέτης του δημοσίου, με ανακοπή που τυχόν ασκήσει να προσβάλει τον νόμιμο τίτλο, ή/και να προβάλει αντιρρήσεις ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, καθώς και να  αμφισβητήσει το κατ' ουσίαν βάσιμο της απαίτησης του Δημοσίου. Δεδομένου μάλιστα ότι η ατομικές ειδοποιήσεις  και οι καταλογιστικές πράξεις γνωστοποιούνται στον οφειλέτη του δημοσίου δια απλού ταχυδρομείου και άρα μπορεί ο τελευταίος να λάβει γνώση αυτών δια της επιδόσεως της έκθεσης κατασχέσεως (σε χρόνο δηλ μεταγενέστερο, κατά τον οποίο έχει εκπνεύσει η προθεσμία για την άσκηση ενδικοφανούς ή/και δικαστικής προσφυγής), τίθεται ο προβληματισμός αν  θα μπορούσε ο οφειλέτης του δημοσίου στο στάδιο αυτό της επιδόσεως της έκθεσης κατασχέσεως, με ανακοπή που τυχόν ασκήσει, να προβάλει αντιρρήσεις ουσιαστικού δικαίου και να αμφισβητήσει το κατ' ουσίαν βάσιμο της απαίτησης του Δημοσίου. Επίσης, αν στην περίπτωση αυτή, για όσο χρόνο εκκρεμεί η ανακοπή, θα μπορούσε να υποβληθεί αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης των προσβαλλόμενων πράξεων.

Η Δικαιοσύνη ως Α.Ε. υπαγόμενη στο Άρθρο 99

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο, κατά την ετήσια γενική συνέλευση των μελών της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, ο Υπουργός Δικαιοσύνης παρουσίασε πρόταση τεσσάρων σημείων, προκειμένου να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις τους!!!

Το πρώτο σημείο:
Αφορά στην καταβολή των αναδρομικών του 2011 που είχαν κερδίσει οι δικαστές με αποφάσεις του Μισθοδικείου σε μετρητά (και όχι σε ομόλογα) μέσα στον Ιανουάριο του 2012.
Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό ήταν αν και κατά πόσο θεωρείται δίκαιο - λογικό, ο δικαστής να αποφαίνεται αν δικαιούται ή όχι αναδρομικά. Εν προκειμένω, το Μισθοδικείο ελέγχει την νομιμότητα, αναφορικά με το ύψος, και το είδος των αποδοχών των Δικαστών!!! Είναι τελικά τόσο αδέκαστοι, που δεν δελεάστηκαν από το ύψος των διεκδικούμενων χρημάτων, και με βάση το γράμμα του νόμου, εδικαιούντο τα χρήματα αυτά, παρά την δεδομένη οικονομική συγκυρία για την χώρα μας; Και αν ναι, για ποιο λόγο δεν ισχύει το ίδιο και στις άλλες κοινωνικές ομάδες, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις τίθεται το θέμα του δημοσίου συμφέροντος πάνω απ' όλα;

Πολιτική, νομικά και λογική

Διάσκεψη 11 Μαΐου 2011. Δημοσίευση απόφασης σε δημόσια συνεδρίαση 30 Μαΐου 2011. Κι έτσι γεννήθηκε η με αριθμό 1620/2011 απόφαση του Στ’ Τμήματος του ΣτΕ.
Η διαφορά ανέκυψε ως προς το ύψος των τόκων που έπρεπε να καταβάλει το Δημόσιο, που τους υπολόγιζε με βάση το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 21 του Κώδικα Νόμων περί δικών του Δημοσίου (κ.δ. της 26.6/10.7.1944) επιτόκιο 6% κι όχι με βάση το γενικώς ισχύον επιτόκιο.
Ζητούμενο αν η επίμαχη διάταξη του άρθρου 21 του Κώδικα Νόμων περί δικών του Δημοσίου αντίκειται στα άρθρα 4 παρ.1 και 20 παρ.1 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 παρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.), καθώς και στο άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ίδιας Σύμβασης και είναι, ως εκ τούτου, μη εφαρμοστέα.