Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Διάβασέ με


Αφιερώνεται σε όποιον μπορεί να δει... με αγάπη.

Εκεί που γεννήθηκε η ύβρις μου,
το χρόνο με τα βραδινά δύο, έγινες οβολός του Αχέροντα μου.

Εκεί που μεσουράνησε η ύβρις μου,
το χρόνο με τα πρωινά δύο, εξαργύρωσες το εισιτήριο μου.

Εκεί που ο διάδρομος δεν είχε τέλος,
άφησες μόνο τα μάτια ανοιχτά, στο άψυχο σώμα.

Εκεί που ο χρόνος δεν είχε μέτρημα,
στερνή φορά σε κοίταξα και κύλισε το δάκρυ σου.

Εκεί που το δάκρυ συνάντησε τα χείλη σου,
και το ‘νιωσα να μου μιλάει:
"Διάβασέ με. Να βλέπεις μέσα από τα μάτια μου… αγαπούν".

Εκεί που ήρθε το σήμερα να με γονατίσει,
το χρόνο με τα περισσά δώδεκα, μου έγνεψε η θύμηση σου.

Εκεί που το δάκρυ συνάντησε τα χείλη μου,
λιμάνι της καταβολής μου, αν με ακούς...

Για εκείνη, "βλέπω μέσα από τα μάτια σου… αγάπη".


Γράφει ο Αριστείδης Κάντζος



Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας