Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Ευρώπη. Ποια Ευρώπη;

Γράφει ο Ηλίας Τσάκαλος.


«Ευρώπη, αυτό που εμείς, έτσι που ανατραφήκαμε, λέγαμε Ευρώπη, αν δεν ξεψύχησε, είναι έτοιμη να ξεψυχήσει» 

Γιώργος Σεφέρης, Μέρες Γ’, Παρασκευή 30 Σεπτέμβρη 1938,  Αθήνα, 11 βράδυ. Σελ 105.

Ζούμε σε μια ιστορική περίοδο περίεργη. Έτσι φαίνεται. Ο ολοκληρωτισμός του γερμανο-γαλλικού άξονα και του χρηματιστικοβιομηχανικού κεφαλαίου, που εκφράζεται μέσα από τα ελεγχόμενα από αυτόν όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οδηγεί τα κράτη(;) της ευρωπαϊκής ζώνης στην κατάρρευση και τους Ευρωπαίους(;) πολίτες στην εξαθλίωση, στην φτώχεια και στην απόγνωση.

Τα παλιά εθνικά κράτη, με αυτές τις τυχαίες δήθεν εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, προσπαθούν να επιβιώσουν από την κατακτητική μανία της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Γερμανίας, αντιστεκόμενα περισσότερο για την τιμή των όπλων και όχι από την θέληση να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των λαών που τα κατοικούν.

Στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξέλιξη, με την πιο ωμή βία, η εισβολή με τα χωρίς προηγούμενο χρηματοοικονομικά μέσα που, ντυμένα με τον μανδύα του εκσυγχρονισμού, καταδυναστεύουν σαν επικυρίαρχες και νεοαποικιοκρατικές δυνάμεις αυτούς που ζουν σε αυτόν τον τόπο, ετοιμάζονται να καταληστέψουν τον Τοπικό Πλούτο και δημιουργούν μέσα σε πλήρες πνεύμα ηττοπάθειας μια τάξη πραγμάτων όπου δεν θα υπάρχει κανένα χαμόγελο σε ανθρώπινο ον για τα επόμενα τριάντα τουλάχιστον χρόνια.

Πέτυχαν, με την συγκατάνευση βουλευτών που δεν είχαν προμετωπίδα και συνείδηση την ελευθερία που τους έδινε η ψήφος των Ελλήνων αλλά μια υπαλληλική και εαυτουλίστικη ψυχοσύνθεση και νοοτροπία, βουλευτών μαντρωμένων μέσα στα ιδεολογήματα και τα συμφέροντα των δύο κομμάτων της εξουσίας, πέτυχαν εν μία νυκτί να υποδουλώσουν το σώμα και το πνεύμα ενός ολόκληρου λαού που χάσκει μπροστά στην δήθεν θεόσταλτη καταιγίδα.


Το Σύνταγμα κουρελιάστηκε. Οι πάγιες αρχές καταπλακώθηκαν, τα από αιώνων δικαιώματα κατακρεουργήθηκαν, ο γηγενής πολιτισμός εξαφανίστηκε, το πολιτισμικό περιβάλλον βομβαρδίζεται με βόμβες νάπαλμ πάμφθηνων σήριαλ, οι αιματοβαμμένοι αγώνες του αντιστεκόμενου υποκείμενου της ιστορίας διασκεδάστηκαν, ο άνθρωπος (αυτός ο άνθρωπος που διαπλάθεται μέσα στους αιώνες σε αυτόν τον τόπο με τον γαλάζιο ουρανό και την κατάφυτη από νησιά θάλασσα, ελεύθερος, θορυβώδης, εργαζόμενος, τεμπελιάζων, άνετος, κορυβαντιών, ανόητος, χαρούμενος, ανεκτικός, σοφός, ιδιώτης, βλάστημος, ανεπαφρόδιτος, ανόχευτος, αυνάν) ζει αγκαλιά σε μια πολύχρωμη αποθήκη ψυχών κυνηγημένων από τους τοπικούς και εμφύλιους πολέμους που οργάνωσαν και διεξάγουν σε όλη την Ασία και την Αφρική τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου οικονομικού κατεστημένου. 

Η Ελλάδα απέμεινε πλέον ένα περιβρεχόμενο από θάλασσα σημείο του χάρτη της γης, κατάλληλο για τα οικονομικά, ανθρωπολογικά και περιβαλλοντικά πειράματα του τέταρτου Ράϊχ.

Κι εμείς,  λουσμένοι  από την προπαγάνδα  των σύγχρονων Γκαίμπελς  που δεν φορούν στρατιωτικές στολές αλλά κατέχουν ένα σωρό τίτλους, διπλώματα και ντοκτορά, προδομένοι από τους σύγχρονους καταδότες που δεν φορούν κουκούλα αλλά πληροφορούν και για το τι βρακί φορεί η κάθε δυστυχισμένη βιζιτού, και με κλεισμένα αυτιά στις κραυγές του πόνου των φτωχών συνοικιών, των ανέλπιδων νέων, των απολυμένων εργαζομένων, των μικροσυνταξιούχων, καπνίζουμε τον λουλά της ευτυχίας, γιατί ακόμα μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθεροι σε μια ελεύθερη Ευρώπη με τα ευρωπαϊκά κεκτημένα και μέσα σε μια ευτυχία που την απολάμβαναν και αυτοί που ανέχτηκαν την μπότα των τυράννων της κατοχής.

Κανένας μας δεν κατάλαβε ότι και πάλι: η «Ευρώπη, αυτό που εμείς, έτσι που ανατραφήκαμε, λέγαμε Ευρώπη, αν δεν ξεψύχησε, είναι έτοιμη να ξεψυχήσει»


dresden522

Και να σκεφτείς ότι κανένας μας δεν καταλαβαίνει ότι και πριν από τον παγκόσμιο πόλεμο αυτό το ποντίκι του καπιταλισμού, η Γερμανία, κατέστρεψε ετσιθελικά λαούς, ανθρώπους και πολιτισμούς, ότι τώρα οι μητροπόλεις του παγκόσμιου συστήματος, αμήχανες και με τα δικά τους προβλήματα, παρακολουθούν τον βρυχηθμό του ποντικού και αναμένουν την στιγμή που θα βγουν σαν γάτες να κατασπαράξουν το χορτάτο από τα πτώματά μας ποντικάκι τους, ότι  αυτή η επίθεση είναι ταυτόχρονα και ο ρόγχος μιας απέλπιδας προσπάθειας ενός φτηνιάρικου οικονομικού συμφέροντος, ενδεδυμένου με το σχήμα ενός κρατικού σχηματισμού (Γερμανία) που θέλει να διατηρηθεί καταλύοντας κάθε έννοια εθνικής κρατικής εξουσίας, δηλαδή η κάθε ενέργειά τους περιέχει μια εγγενή αντίφαση που την πλήρωσε ο κάθε χαζός Γερμανός που την ενστερνίστηκε στον προηγούμενο αιώνα δυο φορές και θα την πληρώσει και αυτή την φορά όσο ύπουλα και αν την διαχειρίζεται πλέον σαν υπεροχή οικονομική και όχι σαν δια των όπλων κατοχή.

ΥΓ. Το κείμενο αυτό παρακαλώ να το διαβάσει και κάθε δημοκράτης Γερμανός μήπως και μπορέσει να διασώσει ό,τι διασώζεται.

Φωτογραφία Νο.1 : Φωτογραφία που διέσωσε ο Παντελής Καρακίτσης και την έκανε γνωστή ο Σπύρος Μελετζής. Βρέθηκε στην τσέπη αιχμάλωτου γέρμανου από τον ΕΛΑΣ. Απεικονίζει τους γερμανούς στο πυρπολημένο Δίστομο [πηγή].
 
Φωτογραφία Νο.2 : Καύση πτωμάτων μετά τον βομβαρδισμό της Δρέσδης [πηγή].

mylefkada.gr



Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας