Άσμα φαντΑσμάτων

Επιζών του Ολοκαυτώματος στέκεται μπροστά από την είσοδο του πρώην

στρατοπέδου συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια τελετής της 69ης επετείου

από την απελευθέρωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς.

Σήμερα είναι η 69η επέτειος από την απελευθέρωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

Δύο κόσμοι στο "διάλογο".

-Κάτι δεν πάει καλά στην κοινωνία που ζούμε.
-Γιατί το λες αυτό;

Μη φύγεις Άδωνη... θα φαρμακωθώ!!!

Για να δούμε το πρόβλημα του Υπουργού Υγείας πριν "φαρμακωθούμε" θα πρέπει πρώτα από όλα να διακρίνουμε τους εμπλεκόμενους στην αλυσίδα των φαρμάκων και να αναλύσουμε τα συμφέροντα του κλάδου τους. Κάθε κίνηση που επηρεάζει την τιμή των φαρμάκων και τους κανόνες της συνταγογράφησης έχει αντίκτυπο σε όλη την αλυσίδα, που προσαρμόζει τις κινήσεις της στην σκακιέρα με βάση τα νέα δεδομένα. Μια αλυσίδα που περιλαμβάνει σε πρώτη φάση τις φαρμακοβιομηχανίες, τις φαρμακαποθήκες, τα φαρμακεία, και τους ιατρούς.

Ποιος φταίει;

Πολλές αναρωτήθηκα και άλλες τόσες παρασύρθηκα σε λανθασμένες εκτιμήσεις, αναφορικά με το ποιος φταίει πραγματικά για την σημερινή εικόνα της ελληνικής κοινωνίας και τις επιλογές της. 'Ελεγα φταίει ο λαός, προβληματιζόμουν, αμφιταλαντευόμουν, ο θυμός μου με έκανε να ρίχνω τα βάρη και την αποκλειστική ευθύνη σε εμάς.

ΕΓΩ: Μπίζνα Καλά Οργανωμένη

Εγώ, Εγώ, Εγώ... πόσο ανασφαλής, πόσο μικρόψυχος μπορεί να είναι τελικά ο ΕΓΩ;;;  Ο Εγώ που μας καλεί να δώσουμε άλλοθι στην εγωπάθειά του; Μας κουνάει το δάκτυλο παραδίδοντας και φροντιστηριακά μαθήματα ευεξίας μεσούσης της καπιταλιστικής κρίσης!

Χρυσαυγανιστάν

Πριν από μερικούς μήνες πέρασε στα αφανή της ενημέρωσης μία έκθεση της κοινοβουλευτικής επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης αναφορικά με την διακίνηση ναρκωτικών.

«ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ» ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Μερικές σκέψεις...

Σύνθημα της ΧΑ στη διαδρομή Διακοφτό-Καλάβρυτα.

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη Θεωρία των άκρων, το συνταγματικό τόξο κλπ. Η μονότονα επαναλαμβανόμενη ρητορεία για τα "άκρα", αγαπημένο θέμα της κυβέρνησης πριν αλλά και μετά τα γεγονότα με τη δολοφονία του Π. Φύσσα, δεν είναι βέβαια δική της εφεύρεση. Είναι εφαρμογή της "γραμμής" που εκπορεύεται από την ΕΕ εδώ και χρόνια, την σκόπιμη ταύτιση της φασισμού/κομμουνισμού, την προσπάθεια επιβολής ταυτόχρονης απαγόρευσης ή μέτρων περιορισμού και για τα δύο.

Της Κυριακής οι σκέψεις...

Αναγκάστηκα να βγω μια ''βολτίτσα'' στο ιστορικό κέντρο της πόλης κυριακάτικα και πρωινιάτικα....

Παρατηρούσα τους εργαζόμενους στα καταστήματα που δουλεύουν Κυριακή, τους οδηγούς στα λεωφορεία, τις καθαρίστριες σε μεγάλα κτίρια άδεια από τους υπόλοιπους εργαζομένους...

The Gap as definition of unhappiness

Ο ορισμός της ευτυχίας εντοπίζεται σ' ένα κενό. Όχι όπως λέμε ένα κενό σχήμα λόγου, αλλά σ' ένα πραγματικό κενό και μάλιστα σ' ένα αρνητικό κενό. Σ' ένα gap. Σ' ένα κενό μεταξύ του "θέλω" και του "έχω". Όσο μεγαλύτερο είναι το κενό μεταξύ αυτών των δυο συνιστωσών, τόσο μεγαλύτερη η δυστυχία του ανθρώπου. Και όλα τα αλλά περί πνευματικών αξιών και της δι' αυτών απορρέουσας ευτυχίας, είναι  χριστιανικά crap.

Μια Ελλάδα "Αιλεεινάδα"...

Με το χθεσινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα του ΕΘΝΟΥΣ, για πολλοστή φορά, επιβεβαιώνεται ότι έχουν ως ξεκάθαρο στόχο, να μειώσουν το κόστος δημοσίων δαπανών ΜΟΝΟ σε συγκεκριμένους τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, η πρόνοια... Πάνω στα ερείπια της Ελλάδας του χθες, οικοδομούμε μια άλλη Ελλάδα την "Αιλλεεινάδα". Σε αυτή την χωματερή ψυχών το δικαίωμα στην πρόσβαση για την υγεία θα το έχουν οι λίγοι και εκλεκτοί του συστήματος.

«Ας λήξουν» του Μανόλη Πολέντα

Ποίηση-Απαγγελία Μανόλης Πολέντας

«Ας λήξουν»

Ας λήξουν
ας λήξουν τώρα
οι ερμηνείες όλες
τώρα ας λήξουν
ας λήξουν τώρα
οι δυνάστες του στείρου λόγου
τώρα ας λήξουν
ας καταλήξουν
οι στεριανοί
οι ασυνήθιστοι εις τα θαλάσσια ταξίδια
του ουρανού
οι συγκροτημένοι νόες
που γεννούν σκουριασμένα μέλλοντα
τώρα ας καταλήξουν
τα ηλεκτρόδια εκπομπής των ειωθότων
οι χαμηλοί τόνοι και τα προφίλ
των φιδιών της κοινωνίας της γης
τώρα ας καταλήξουν
τώρα ας λήξουν τα θεσπισμένα
όλα τα θεσπισμένα διατάγματα
τα ψηφίσματα και οι νομοθετικές πράξεις
η ψεύτικη συγκίνηση
τα περιτοιχίσματα και οι περίβολοι
που κρύβουν τον ουρανό
τώρα ας έρθει ο ουρανός
και ας κρεμάσει
τους χαμηλούς τόνους και τα προφίλ
των φιδιών της κοινωνίας της γης
τις παρθένες
που φυλάγουν την ευτυχία της ηδονής μέχρι
να βρουν να την πουλήσουν
στην υψηλότερη δυνατή τιμή
ας τις εμφιαλώσουν οι αλήτες του Θεού στη γη
μέχρι να λήξει η σπέκουλα,
τα κέρδη, οι απολαβές, οι αμοιβές,
οι μισθοί και οι αποζημιώσεις
οι εκμισθωτές επιπλωμένων δωματίων
ας λήξουν τώρα
τώρα ας ανθίσουν
τα πάθη, τα έντονα συναισθήματα
οι μανίες, οι έντονες ροπές
οι εκρήξεις οργής, τα ξεσπάσματα θυμού, η θέρμη
οι δραματικές αναπαραστάσεις των παθών
τώρα ας ανθίσουν
οι λύκοι της στέπας τώρα ας κατασπαράξουν
αστούς, μικροαστούς, μεγαλοαστούς,
τώρα να λήξουν
οι έρευνες που μπολιάζουν τα ειωθότα
τώρα ας δείξουν οι δορυφόροι
τους καρτερικούς πεζόδρομους του ουρανού
τους αλήτες του Θεού ας δείξουν
τώρα ας τους δείξουν
τώρα να λήξουν
οι απαθείς, οι ψυχροί, οι αδιάφοροι
οι άνευ πάθους, οι παθητικοί, οι αδρανείς
οι ουδέτεροι, οι μη αντιδρώντες
οι διπλωμάτες
που συγκλίνουν κάτω από το βλέμμα του Θεού
κάτω από το βλέμμα των αλητών του Θεού
τώρα ας καταλήξουν
τώρα ας λήξουν
οι στέγες των λιπαρών κάφρων
τα λιπαρά τσουτσέκια που διανύουν ανενόχλητα
την άσφαλτο του κέρδους
το κέρδος ας λήξει.

Το χάσμα,
μέσα εκεί που λάμπει η υπεραξία της καρδιάς
ας λάμψει για όλους τις σπέκουλες
της κοινωνίας της γης
και ύστερα ας λήξουν καθώς και ο άνθρωπος
που παίρνει χρώμα ζωντανό λίγο προτού πεθάνει
έτσι και οι αστοί, μικροαστοί, μεγαλοαστοί
τα γραφεία των υπουργών
ας λήξουν τώρα
και ας συσσωρευτούν υπό του ανέμου
οι κομψοί αθεϊστές
οι αλήτες του Θεού
που γέννησε ο Θεός
που αγαπούν και αγνοούν το πέρασμα του κοπαδιού
και τους γύπες που το καθοδηγούν
μες το τεράστιο μαντρί του παγκόσμιου χωριού
για να το αρμέξουν, να το μπολιάσουν να μεγαλώσει
να το βιάσουν ξανά και να του καταστρέψουν
την ψυχή.

Τώρα ας ανθίσουν
οι φίλοι μου που συγκινούνται άνευ λόγου,
τα αγόρια που ερωτεύονται όλα τα κορίτσια
τα κορίτσια που ερωτεύονται όλα τα αγόρια
οι νευρικοί και οι εύθικτοι, οι ευερέθιστοι,
οι κομψοί εξυβριστές
τώρα ξανά ας ανθίσουν
όσοι υποψιάστηκαν πως πάντα είχαν συντρόφους
σε κάθε σάπια εποχή του παρελθόντος
πως πάντα θα έχουν συντρόφους
σε κάθε σάπια εποχή του μέλλοντος
να βγω κι εγώ στο φως
που τόσα χρόνια μόνος περιμένω να δω τον πατέρα μου
και να του πω κι εγώ, να συνεχίσω,
ας λήξουν όλα τα ποιήματα
που πίστεψαν στον εαυτό τους περισσότερο από τη ζωή
οι Ακαδημίες των ληγμένων ψυχών
που τα βραβεύουν καθώς πιστεύουν
πως οι μικροί καρτέσιοι έχουν κάτι να δώσουν
από τις μικρές οπτασίες εδώ χάμου κι εκεί χάμου
που χαμουρεύονται
ας λήξουν
ας ανθίσουν τα νεύρα του ανθρώπου
οι νότες οι μινόρες ας γίνουν μηνόρροια
οι μη όροι της ψυχής που αγαπάει ex nihilo
ας γίνουν όρια
δάκρυα χαράς στη δημόσια ζωή
φάκες στους μπολιαστές, ερευνητές, ποντίκια
ας λήξουν οι πονηροί Πατέρες
οι εργατοπατέρες
οι μέλλοντες υπουργοί
οι εκπρόσωποι ας καταλήξουν
οι εργασιομανείς,
οι ατάλαντοι τελειομανείς του τίποτα
και της ανούσιας έρευνας
που αξίζει λιγότερο από την επιχορήγησή της
της θέσης που εξασφαλίζει ασφάλεια και σταθερότητα
ας λήξουν
και ας ανθίσουν τα παλικάρια
που ψήνονται όλη μέρα
και όλη νύχτα πετούν τον κόπο τους
και δε νοιάζονται για αποταμιεύσεις
και ξαναψήνονται την άλλη μέρα
και διατηρούνται νέοι μόνο για ν’ αγαπούν
και να δίνουν τον κόπο τους
σ’ ένα ζεϊμπέκικο
η Λίλια για πάντα
που πέταξε στα σκουπίδια τα λεφτά
ενώ ήταν φτωχή και ορφανή
μόνο γιατί την προσέβαλαν άδικα
η Λίλια για πάντα ας ανθεί
η Λίλια
η μόνη του κόσμου ελπίδα

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Ένα σύστημα απάτης

"From the depths",  William Balfour, 1905

Το καπιταλιστικό σύστημα είναι ένα σύστημα απάτης. Είναι δε, τόσο ανερυθρίαστοι οι υποστηρικτές του, που το ομολογούν κυνικά αρχής γενομένης από το θέμα των εκλογών.

Πρώτα από όλα έχεις Κοινοβουλευτική "Δημοκρατία"! Ψηφίζεις μία φορά ανά 4ετία θεωρητικά με ενισχυμένη αναλογική, εκλέγεις μία μειοψηφία που στα χαρτιά πλειοψηφεί, εκείνη διαπλέκεται με ένα μηχανισμό επιχειρηματικών στρατών, εναλλάσσεται με την αξιωματική αντιπολίτευση στα κυβερνητικά έδρανα, νομοθετεί εις βάρος σου, πριμοδοτεί τους ολιγάρχες, δεν λογοδοτεί για τα πεπραγμένα της, κληρονομεί την εξουσία στους απογόνους της.

Ανέκδοτα, δίχως γέλιο

Ήταν ένας Γερμανός, ένας δημοσιογράφος κι ένας Έλληνας. Και λέει ο Γερμανός: "για να βγούμε από την κρίση πρέπει να με πληρώσετε". Και λέει ο δημοσιογράφος στον Γερμανό: "καλά τα λες, πρέπει να πληρώσουμε". Και μετά, λέει και στον Έλληνα: "άκουσες; βγάλε το πορτοφόλι σου". Και τον ρωτάει ο Έλληνας: "και γιατί δεν βγάζεις εσύ το δικό σου;". Και του απαντάει ο δημοσιογράφος: "γιατί η δουλειά η δικιά μου δεν είναι να πληρώνω αλλά να πείθω εσένα να πληρώσεις". Και λέει ο Έλληνας με απορία: "μα εγώ δεν μπορώ να πληρώσω επειδή είμαι άνεργος". Κι ενώ ο Γερμανός γελάει, ο δημοσιογράφος απαντάει: "μα γι' αυτό πρέπει να πληρώσεις, για να έρθει η ανάπτυξη και να ξαναβρείς δουλειά". Και ρωτάει ο Έλληνας τον Γερμανό: "δηλαδή, άμα σε πληρώσω θα μου δώσεις ανάπτυξη;". Και λέει ο Γερμανός  "όχι έτσι ακριβώς αλλά θα δώσω τα λεφτά σου σε κάτι τραπεζίτες κι αυτοί με την σειρά τους θα τα δώσουν σε κάτι βιομήχανους που μ' αυτά θα φτιάξουν εργοστάσια όπου θα βρεις δουλειά". Και ξαναρωτάει ο Έλληνας τον Γερμανό  "ποιοί βιομήχανοι θα φτιάξουν εργοστάσια; αυτοί που κλείσανε το εργοστάσιο όπου δούλευα και με βγάλανε στην ανεργία;". Ο Γερμανός κοιτάζει απηυδισμένος τον Έλληνα που δεν καταλαβαίνει. Και τότε πετιέται ο δημοσιογράφος: "άσε ρε τις ερωτήσεις και πλήρωνε, που θες και εξηγήσεις".

Ήταν ένας Πρετεντέρης κι ένας Πορτοσάλτε και κοιτιόντουσαν. Και λέει ο Πρετεντέρης: "ρε συ, τί ανέκδοτο να βγάλουμε οι δυο μας;". Και λέει ο Πορτοσάλτε: "δίκιο έχεις, πρέπει να βρούμε κι έναν άλλο". Πάνε λίγο παρακάτω και βρίσκουν έναν Έλληνα και τον ρωτάνε: "ρε συ, έρχεσαι μαζί μας να γίνουμε τρεις και να φτιάξουμε ένα ανέκδοτο;". Και λέει ο Έλληνας  "να λείπει το βύσσινο, γιατί πρωτύτερα ήμουνα σε ένα άλλο ανέκδοτο με δυο άλλους και τελικά με βάλανε να πληρώσω". Και ρωτάει ο Πρετεντέρης: "γιατί σε βάλανε να πληρώσεις;". Και απαντάει ο Έλληνας  "γιατί έχουμε κρίση και χρειάζονται τα δικά μου τα λεφτά για να φτιάξουνε εργοστάσια οι βιομήχανοι". Και ρωτάει ο Πορτοσάλτε: "πού είναι το περίεργο;".

Ήταν ένας Σαμαράς, ένας Βενιζέλος, ένας Τσίπρας κι ένας λαός. Και λέει ο Σαμαράς: "ρε παιδιά, σαν πολλοί δεν μαζευτήκαμε για ένα ανέκδοτο;". Και λέει ο Βενιζέλος: "δίκιο έχεις, θα κάτσω εγώ μαζί σου και θα φύγει αυτός". Και δείχνει τον Τσίπρα. Και λέει ο Τσίπρας: "ρε συ, δεν πας καλά, εγώ περίμενα τόσα χρόνια να μπω σε ανέκδοτο και δεν το κουνάω με τίποτε". Και λέει ο λαός: "ρε σεις, εμένα δεν μου αρέσουν τα ανέκδοτα, οπότε θα φύγω εγώ". Και τότε λένε κι οι τρεις άλλοι μαζί: "μα εμείς εσένα σε χρειαζόμαστε για να βγει καλό το ανέκδοτο". Και απαντάει ο λαός: "μπα, καλύτερα να φύγω γιατί στο τέλος όχι μόνο θα γελάσετε μαζί μου αλλά θα με βάλετε να πληρώσω κι από πάνω".

Ήτανε ένας πρωθυπουργός κι ένας λαός. Και ρωτάει ο πρωθυπουργός τον λαό: "το ανέκδοτο με την ανάπτυξη το ξέρεις;". Και απαντάει ο λαός: "το ξέρω αλλά είναι μάπα και δεν βγάζει γέλιο". Και λέει ο πρωθυπουργός: "προφανώς δεν μπορείς να το καταλάβεις, γι' αυτό δεν γελάς". Και ρωτάει ο λαός: "δηλαδή με περνάς για ηλίθιο;". Και απαντάει γελώντας ο πρωθυπουργός: "εμ, αν δεν ήσουνα εσύ ηλίθιος, θα 'μουνα εγώ πρωθυπουργός;". Και λέει μονολογώντας ο λαός: "εγώ φταίω που μπλέκω σε κουβέντες, καλύτερα να έφευγα, όπως στο προηγούμενο ανέκδοτο".

"Ήταν 1,5 εκατομμύριο άνεργοι και ήταν κι ένα στα τρία μαγαζιά κλειστά και ήταν και χαράτσια και φόροι πολλοί και έκτακτοι και τακτικοί και δάνεια τράπεζας και δόσεις πιστωτικών καρτών και δόσεις σπιτιών και δόσεις αυτοκινήτων και λογαριασμοί και εκβιασμοί και τρόμος και δακρυγόνα και ακρίβεια και φτώχεια και απόγνωση και εξαθλίωση και κατάθλιψη και αυτοκτονίες και χρέη πολλά και γκρίνια και μαυρίλα... Και ήταν κι ένας λαός που έβλεπε, που χάζευε, που έχαφτε, που περίμενε, που ήλπιζε και που δεν καταλάβαινε ότι είχε ανακατευτεί σε ένα ανέκδοτο..."

Σημείωση: Το σημερινό κείμενο βασίστηκε σε μια παλιά ιδέα τού Θύμιου Καλαμούκη (στον οποίο ανήκει και το τελευταίο "ανέκδοτο", ελαφρώς τροποιημένο), η οποία δημοσιεύθηκε στο τέταρτο τεύχος τού περιοδικού Unfollow.

Από Cogito ergo sum

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Απάντηση στον Εθνάρχη (έστω και μισό αιώνα μετά): Οι Τράπεζες!

Λαμβάνοντας ως αφορμή τις προσφάτως ψηφισθείσες διατάξεις, που αφορούν τη ρύθμιση των ενήμερων ενυπόθηκων δανείων αλλά και τις τροποποιήσεις του Ν.3869/2010, αξίζει να αναφερθούν κάποιες πρώτες παρατηρήσεις, σχετικά με όσα οι νέες διατάξεις προβλέπουν.

Κατ' αρχάς και για να έχουμε όλοι γνώση για ποιες διατάξεις μιλάμε, μπορείτε να κατεβάσετε όλα τα σχετικά ψηφισθέντα νομοσχέδια από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, όπως αυτή τη στιγμή είναι δημοσιευμένα στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας τους, πριν τη δημοσίευση στο ΦΕΚ.

Η Μεγαλύτερη Ληστεία όλων των εποχών: Κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο

Κατ αρχήν επιβλήθηκε κούρεμα στους ανασφάλιστους καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου (άνω των 100.000), σε ποσοστό 37,5 %, με μετατροπή σε μετοχές ονομαστικής αξίας 1 ευρώ για κάθε 1 ευρώ από την κουρεμένη κατάθεση. Πρόκειται προφανέστατα για μετοχές "σκουπίδια", δεδομένου ότι προ του κουρέματος, η αξία τους δεν υπερέβαινε τα 20 λεπτά του ευρώ. 

Από την άλλη μεριά, οι ανασφάλιστοι καταθέτες της Λαϊκής έχασαν στην κυριολεξία τα πάντα. Αφού πρώτα τους πήραν από την κατάθεση τα δάνεια που χρωστούσαν, στη συνέχεια έχασαν ολόκληρη την κατάθεσή τους (κατά το ποσό που υπερέβαινε τα 100.000 ευρώ), χωρίς να τους δοθεί κάποιας μορφής "αντάλλαγμα", ούτε καν οι μετοχές - σκουπίδια που δόθηκαν στην περίπτωση της Τρ. Κύπρου.

Άγνωστος Έλλην Βουλευτής

Αυτές οι σκηνές που ζούμε σήμερα και εδώ και πολύ καιρό δεν είναι καινούριες, ούτε ξεκίνησε η ιστορία της αντισυνταγματικότητας από το μνημόνιο και μετά. Όλα τα προηγούμενα χρόνια ο ίδιος χαβάς ήταν. Όταν ήταν στην κυβέρνηση η Μπλε Δημοκρατία, το Πράσινο Κίνημα με συγχορδία έβαζε θέματα αντισυνταγματικότητας συνεχώς, ναι ή όχι κύριε Μαυρογιαλούρο, είστε παλιός εδώ μέσα και συνέβαινε και το ανάποδο, από τη Μπλε Δημοκρατία, πάντα-πάντα!!!
και κορώνες μεγάλες για δικτατορίες έχουν ακουστεί, άμα ακούσει κανένας όλη την αντιπαράθεση των επιχειρημάτων, των φοβερών, τα προηγούμενα χρόνια συνέβαινε ακριβώς το ίδιο πράγμα και υπηρετούσε πάντα έναν διπολισμό και μια αντιπαράθεση ανεξάρτητα, λέω, από το αν υπήρχαν προβλήματα ή όχι.

Το "Δελτίον"

Ένας λαός σε απόλυτη αφασία... ζει άραγε; Αντιλαμβάνεται τί συμβαίνει γύρω του; Ζούμε στην εποχή της απόλυτης παράκρουσης, με απολύτως αντιφατικά μηνύματα, πλήρης ηθική κατάπτωση, πολιτισμική καταβαράθρωση, αδυναμία συγκέντρωσης, προσανατολισμού, και ανάληψης ευθυνών.

Η επισπεύδουσα δύναμη!

Η επισπεύδουσα "αριστερή" δύναμη πολιτικής ευθύνης... επί το έργο.

Ευτυχώς που είναι επισπεύδουσα... συνιστώσα ΠΑΣΟΚ.

Επιμελήθηκε ο Κάντζος Αριστείδης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Ο Χάρτης της πόλης: Κρατικό Ωδείο υπό έξωση

Λέξεις-Εικόνες: Νένα Καζαντζίδου

Αν ακολούθησες την προτροπή της προηγούμενης εβδομάδας και με αφορμή το Μέγαρο Νάτσινα περιπλανήθηκες στους γιορτινούς δρόμους της πόλης, ίσως κάπου εκεί κοντά συνάντησες και ένα άλλο εξαιρετικό κτίριο. Στο νούμερο 15 της οδού Φράγκων στέκεται επιβλητικό το κτίριο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Αυτό όμως, ίσως το ήξερες.

"Για ποια Ελλάδα ρε γαμώτο;"

Ελλάδα… η χώρα που η υποκουλτούρα και ο υπόκοσμος βασιλεύει. Μία άλλη Ελλάδα που αρνούμαστε πεισματικά να δούμε. Η ισχυρά μειοψηφούσα Ελλάδα. Αυτή που εξουσιάζει.