Βάση ανακοπής για παράνομο ανατοκισμό (αρ 12. Ν.2601/1998)

Λίγο πριν σας ευχηθώ καλές διακοπές και βλέποντας ότι η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής είναι ένα θέμα το οποίο απασχολεί πολλούς συναδέλφους και πολίτες, ανεβάζω μια βάση ανακοπής που μόλις έγραψα, σχετικά με ανατοκισμό αλληλόχρεου λογαριασμού σε μικρότερα του εξαμήνου χρονικά διαστήματα (εν προκειμένω γινόταν ανατοκισμός ανά τρίμηνο).

Επειδή πρέπει να αποδίδονται τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, επισημαίνω ότι τα αναφερόμενα σε αυτή τη βάση δεν είναι προϊόντα της δικής μου σκέψης αλλά περιλαμβάνονται στο εγχειρίδιο του Σπ. Ψυχομάνη, "Τραπεζικό Δίκαιο, Δίκαιο Τραπεζικών Συμβάσεων", Τεύχος Ι, έκδοση ΣΤ, 2008, εκδόσεις Σάκκουλα, σελ. 329, σημ 820-834.

Περί αλληλόχρεου λογαριασμού (2)

Σε συνέχεια αυτού του άρθρου μου, που αναφέρεται στον αλληλόχρεο λογαριασμό, ως απόπειρα αθέμιτου τραπεζικού πλουτισμού, δημοσιεύω μια εξαιρετική απόφαση που εκδόθηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου, συντιθέμενο από την Πρόεδρο Πρωτοδικών, κα Αικατερίνη Μπετσικώκου, την κα Γ. Γκίντζου (Εισηγήτρια) και τον κο Η. Κυριακάκη, με την συνδρομή του φίλου και συναδέλφου μου, Δικηγόρου Κορίνθου, Γιώργου Μπλέσιου, παρισταμένου ως πληρεξουσίου δικηγόρου των ανακοπτόντων.

Στην απόφαση, μεταξύ άλλων, γίνεται δεκτό ότι τα οφελήματα που παρέχονται στην τράπεζα στο πλαίσιο λειτουργίας του αλληλόχρεου λογαριασμού είναι ανεπίτρεπτα και ότι η ονοματοδοσία που επέλεξαν τα μέρη για τη σύμβαση είναι αδιάφορη για το Δικαστήριο της ουσίας.

Σχόλιο του γράφοντος:

Εξαιρετική απόφαση η οποία αντιλαμβάνεται (κατά την άποψή μου, απολύτως σωστά) ότι η ύπαρξη και η λειτουργία ενός αλληλόχρεου λογαριασμού έχει πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες εάν δεν πληρούνται, τότε δεν πρόκειται περί αλληλόχρεου λογαριασμού αλλά περί απλού δανείου, το οποίο, όμως καθιστά ανεπίτρεπτα τα προνόμια που επεφύλαξε για τον εαυτό της η τράπεζα ονοματοδοτώντας μονομερώς τις δανειακές συμβάσεις ως αλληλόχρεους λογαριασμούς (όπως ιδίως η δυνατότητα περί τρίμημου ανατοκισμού των τόκων).

Η απόφαση εδώ: ΠολΠρωτΚορίνθου 251/2012

Γράφειο ο Μάριος Μαρινάκος στο De iure

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Αλληλόχρεος λογαριασμός = αθέμιτος τραπεζικός πλουτισμός

Σύμφωνα με την πρόσφατη νομολογία του Ανώτατου Ακυρωτικού 

«Με τη σύμβαση του αλληλόχρεου λογαριασμού δημιουργείται μεταξύ των συμβαλλομένων μια διαρκής έννομη σχέση, αφού η λειτουργία της σύμβασης προϋποθέτει χρονική διάρκεια, αλλά και δυνατότητα χρεώσεων και από τις δύο πλευρές των συμβαλλομένων, χωρίς κατά τα λοιπά, να ενδιαφέρει, αν κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του αλληλόχρεου λογαριασμού, έγιναν πράγματι χρεώσεις και από τις δύο πλευρές ή μόνο από τη μια (ΑΠ 715/2009). 

Ο αλληλόχρεος λογαριασμός, κλείνει περιοδικά κάθε εξάμηνο, εκτός αν συμφωνήθηκε διαφορετικά, όχι όμως και σε διαστήματα μικρότερα του τριμήνου, ενώ οριστικά, κλείνει οποτεδήποτε, με καταγγελία οποιουδήποτε των μερών, οπότε ο δικαιούχος του καταλοίπου έχει δικαίωμα να το απαιτήσει αμέσως (άρθρ. 112§2 ΕισΝΑΚ σε συνδυασμό και με άρθρ. 47§2 ν.δ. 17.7/13.8. 1923).