Δύο κόσμοι στο "διάλογο".

-Κάτι δεν πάει καλά στην κοινωνία που ζούμε.
-Γιατί το λες αυτό;

Απόφαση 333/2013 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής: "Η οικονομική κρίση, δεν είναι δυνατόν να μετακυλύεται μόνο στους δανειολήπτες, οι δε τράπεζες να παραμένουν αλώβητες"

Με αίτηση της (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) η αιτούσα Τράπεζα ζήτησε να διαταχθεί η διενέργεια νέου πλειστηριασμού της ακίνητης περιουσίας της καθ' ης, με τιμή πρώτης προσφοράς το ποσό των 200.000 ευρώ, επειδή ο πλειστηριασμός ματαιώθηκε δύο φορές, λόγω έλλειψης πλειοδοτών. Το ποσό αυτό  (200.000 ευρώ), ήταν σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, κατώτερο του ποσού των 400.000 ευρώ που ορίστηκε δυνάμει προηγούμενης απόφασης του ίδιου Δικαστηρίου, με την οποία διορθώθηκε η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, ως προς την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου και, συνακόλουθα, ως προς την τιμή της α' προσφοράς. Να σημειωθεί επίσης ότι κατά την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης, η ως άνω ακίνητη περιουσία είχε εκτιμηθεί από την αιτούσα τράπεζα στο ποσό των 600.000 ευρώ.

Ποιος φταίει;

Πολλές αναρωτήθηκα και άλλες τόσες παρασύρθηκα σε λανθασμένες εκτιμήσεις, αναφορικά με το ποιος φταίει πραγματικά για την σημερινή εικόνα της ελληνικής κοινωνίας και τις επιλογές της. 'Ελεγα φταίει ο λαός, προβληματιζόμουν, αμφιταλαντευόμουν, ο θυμός μου με έκανε να ρίχνω τα βάρη και την αποκλειστική ευθύνη σε εμάς.

ΕΓΩ: Μπίζνα Καλά Οργανωμένη

Εγώ, Εγώ, Εγώ... πόσο ανασφαλής, πόσο μικρόψυχος μπορεί να είναι τελικά ο ΕΓΩ;;;  Ο Εγώ που μας καλεί να δώσουμε άλλοθι στην εγωπάθειά του; Μας κουνάει το δάκτυλο παραδίδοντας και φροντιστηριακά μαθήματα ευεξίας μεσούσης της καπιταλιστικής κρίσης!

Μέτρα τα μέτρα σου...

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ανάπτυξη της Ελληνικής Οικονομίας θα δούμε και θα είναι μετρήσιμη!!! Η νηπιακή κατάσταση της "νεότευκτης" επιβάλλει να μάθουμε τα βασικά βήματα της αριθμητικής και των πράξεων της. Στην προσπάθειά μας να ανοίξουμε νέους ορίζοντες, σε μία νέα εποχή, το φετινό μενού θα πρέπει να περιλαμβάνει μία σειρά από νέα μέτρα.
Μολύβι και χαρτί παρακαλώ...

Εγκαίνια της πρώτης ανταλλακτικής βιβλιοθήκης στο κέντρο της Αθήνας

«Πάντα φανταζόμουνα ότι ο Παράδεισος θα είναι ένα είδος βιβλιοθήκης», έλεγε ο Αργεντίνος συγγραφέας Χόρχε Λούις Μπόρχες. Έναν μικρό παράδεισο προσπαθούν να κάνουν την Αθήνα, οι νεαροί αρχιτέκτονες η Ειρήνη Αιμιλία Ιωαννίδου και ο Ελευθέριος Αμπατζής, οι οποίοι στηριζόμενοι στην ιδέα ότι τα βιβλία δεν χαίρονται όταν μαζεύουν σκόνη αλλά θέλουν να κυκλοφορούν και να διαβάζονται από όσα περισσότερα άτομα γίνεται, έχουν βάλει στόχο να γεμίσουν την Αθήνα με υπαίθριες ανταλλακτικές βιβλιοθήκες.

Αγρότες και ΕΕ

1) Το 1980, η Ελλάδα είχε πλεόνασμα στο γεωργικό της ισοζύγιο. Η δραματική επιδείνωση στο ισοζύγιο των γεωργικών προϊόντων, συνέπεια της ένταξης στην ΕΟΚ και της αντιαγροτικής πολιτικής των κυβερνήσεων στην εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, φάνηκε από την πρώτη στιγμή:

Ένα σύστημα απάτης

"From the depths",  William Balfour, 1905

Το καπιταλιστικό σύστημα είναι ένα σύστημα απάτης. Είναι δε, τόσο ανερυθρίαστοι οι υποστηρικτές του, που το ομολογούν κυνικά αρχής γενομένης από το θέμα των εκλογών.

Πρώτα από όλα έχεις Κοινοβουλευτική "Δημοκρατία"! Ψηφίζεις μία φορά ανά 4ετία θεωρητικά με ενισχυμένη αναλογική, εκλέγεις μία μειοψηφία που στα χαρτιά πλειοψηφεί, εκείνη διαπλέκεται με ένα μηχανισμό επιχειρηματικών στρατών, εναλλάσσεται με την αξιωματική αντιπολίτευση στα κυβερνητικά έδρανα, νομοθετεί εις βάρος σου, πριμοδοτεί τους ολιγάρχες, δεν λογοδοτεί για τα πεπραγμένα της, κληρονομεί την εξουσία στους απογόνους της.

Ανέκδοτα, δίχως γέλιο

Ήταν ένας Γερμανός, ένας δημοσιογράφος κι ένας Έλληνας. Και λέει ο Γερμανός: "για να βγούμε από την κρίση πρέπει να με πληρώσετε". Και λέει ο δημοσιογράφος στον Γερμανό: "καλά τα λες, πρέπει να πληρώσουμε". Και μετά, λέει και στον Έλληνα: "άκουσες; βγάλε το πορτοφόλι σου". Και τον ρωτάει ο Έλληνας: "και γιατί δεν βγάζεις εσύ το δικό σου;". Και του απαντάει ο δημοσιογράφος: "γιατί η δουλειά η δικιά μου δεν είναι να πληρώνω αλλά να πείθω εσένα να πληρώσεις". Και λέει ο Έλληνας με απορία: "μα εγώ δεν μπορώ να πληρώσω επειδή είμαι άνεργος". Κι ενώ ο Γερμανός γελάει, ο δημοσιογράφος απαντάει: "μα γι' αυτό πρέπει να πληρώσεις, για να έρθει η ανάπτυξη και να ξαναβρείς δουλειά". Και ρωτάει ο Έλληνας τον Γερμανό: "δηλαδή, άμα σε πληρώσω θα μου δώσεις ανάπτυξη;". Και λέει ο Γερμανός  "όχι έτσι ακριβώς αλλά θα δώσω τα λεφτά σου σε κάτι τραπεζίτες κι αυτοί με την σειρά τους θα τα δώσουν σε κάτι βιομήχανους που μ' αυτά θα φτιάξουν εργοστάσια όπου θα βρεις δουλειά". Και ξαναρωτάει ο Έλληνας τον Γερμανό  "ποιοί βιομήχανοι θα φτιάξουν εργοστάσια; αυτοί που κλείσανε το εργοστάσιο όπου δούλευα και με βγάλανε στην ανεργία;". Ο Γερμανός κοιτάζει απηυδισμένος τον Έλληνα που δεν καταλαβαίνει. Και τότε πετιέται ο δημοσιογράφος: "άσε ρε τις ερωτήσεις και πλήρωνε, που θες και εξηγήσεις".

Ήταν ένας Πρετεντέρης κι ένας Πορτοσάλτε και κοιτιόντουσαν. Και λέει ο Πρετεντέρης: "ρε συ, τί ανέκδοτο να βγάλουμε οι δυο μας;". Και λέει ο Πορτοσάλτε: "δίκιο έχεις, πρέπει να βρούμε κι έναν άλλο". Πάνε λίγο παρακάτω και βρίσκουν έναν Έλληνα και τον ρωτάνε: "ρε συ, έρχεσαι μαζί μας να γίνουμε τρεις και να φτιάξουμε ένα ανέκδοτο;". Και λέει ο Έλληνας  "να λείπει το βύσσινο, γιατί πρωτύτερα ήμουνα σε ένα άλλο ανέκδοτο με δυο άλλους και τελικά με βάλανε να πληρώσω". Και ρωτάει ο Πρετεντέρης: "γιατί σε βάλανε να πληρώσεις;". Και απαντάει ο Έλληνας  "γιατί έχουμε κρίση και χρειάζονται τα δικά μου τα λεφτά για να φτιάξουνε εργοστάσια οι βιομήχανοι". Και ρωτάει ο Πορτοσάλτε: "πού είναι το περίεργο;".

Ήταν ένας Σαμαράς, ένας Βενιζέλος, ένας Τσίπρας κι ένας λαός. Και λέει ο Σαμαράς: "ρε παιδιά, σαν πολλοί δεν μαζευτήκαμε για ένα ανέκδοτο;". Και λέει ο Βενιζέλος: "δίκιο έχεις, θα κάτσω εγώ μαζί σου και θα φύγει αυτός". Και δείχνει τον Τσίπρα. Και λέει ο Τσίπρας: "ρε συ, δεν πας καλά, εγώ περίμενα τόσα χρόνια να μπω σε ανέκδοτο και δεν το κουνάω με τίποτε". Και λέει ο λαός: "ρε σεις, εμένα δεν μου αρέσουν τα ανέκδοτα, οπότε θα φύγω εγώ". Και τότε λένε κι οι τρεις άλλοι μαζί: "μα εμείς εσένα σε χρειαζόμαστε για να βγει καλό το ανέκδοτο". Και απαντάει ο λαός: "μπα, καλύτερα να φύγω γιατί στο τέλος όχι μόνο θα γελάσετε μαζί μου αλλά θα με βάλετε να πληρώσω κι από πάνω".

Ήτανε ένας πρωθυπουργός κι ένας λαός. Και ρωτάει ο πρωθυπουργός τον λαό: "το ανέκδοτο με την ανάπτυξη το ξέρεις;". Και απαντάει ο λαός: "το ξέρω αλλά είναι μάπα και δεν βγάζει γέλιο". Και λέει ο πρωθυπουργός: "προφανώς δεν μπορείς να το καταλάβεις, γι' αυτό δεν γελάς". Και ρωτάει ο λαός: "δηλαδή με περνάς για ηλίθιο;". Και απαντάει γελώντας ο πρωθυπουργός: "εμ, αν δεν ήσουνα εσύ ηλίθιος, θα 'μουνα εγώ πρωθυπουργός;". Και λέει μονολογώντας ο λαός: "εγώ φταίω που μπλέκω σε κουβέντες, καλύτερα να έφευγα, όπως στο προηγούμενο ανέκδοτο".

"Ήταν 1,5 εκατομμύριο άνεργοι και ήταν κι ένα στα τρία μαγαζιά κλειστά και ήταν και χαράτσια και φόροι πολλοί και έκτακτοι και τακτικοί και δάνεια τράπεζας και δόσεις πιστωτικών καρτών και δόσεις σπιτιών και δόσεις αυτοκινήτων και λογαριασμοί και εκβιασμοί και τρόμος και δακρυγόνα και ακρίβεια και φτώχεια και απόγνωση και εξαθλίωση και κατάθλιψη και αυτοκτονίες και χρέη πολλά και γκρίνια και μαυρίλα... Και ήταν κι ένας λαός που έβλεπε, που χάζευε, που έχαφτε, που περίμενε, που ήλπιζε και που δεν καταλάβαινε ότι είχε ανακατευτεί σε ένα ανέκδοτο..."

Σημείωση: Το σημερινό κείμενο βασίστηκε σε μια παλιά ιδέα τού Θύμιου Καλαμούκη (στον οποίο ανήκει και το τελευταίο "ανέκδοτο", ελαφρώς τροποιημένο), η οποία δημοσιεύθηκε στο τέταρτο τεύχος τού περιοδικού Unfollow.

Από Cogito ergo sum

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Το αψέντι της Δικαιοσύνης

Όταν ακριβαίνει το κόμιστρο στα ταξί, τότε ο άνθρωπος βρίσκει εναλλακτικούς τρόπους να επιλύσει τις διαφορές του. Τότε σιγά σιγά οι Δικαστές μετουσιώνονται σε ένα μόρφωμα αντίστοιχο της "Ακαδημίας Αθηνών", οι Δικηγόροι σε ρασοφόρους φιλόσοφους που τριγυρνάνε και νουθετούν τους πολίτες και οι Δικαστικοί υπάλληλοι σε γραφιάδες κάποιου Υπουργείου.

Απάντηση στον Εθνάρχη (έστω και μισό αιώνα μετά): Οι Τράπεζες!

Λαμβάνοντας ως αφορμή τις προσφάτως ψηφισθείσες διατάξεις, που αφορούν τη ρύθμιση των ενήμερων ενυπόθηκων δανείων αλλά και τις τροποποιήσεις του Ν.3869/2010, αξίζει να αναφερθούν κάποιες πρώτες παρατηρήσεις, σχετικά με όσα οι νέες διατάξεις προβλέπουν.

Κατ' αρχάς και για να έχουμε όλοι γνώση για ποιες διατάξεις μιλάμε, μπορείτε να κατεβάσετε όλα τα σχετικά ψηφισθέντα νομοσχέδια από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, όπως αυτή τη στιγμή είναι δημοσιευμένα στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας τους, πριν τη δημοσίευση στο ΦΕΚ.

Αναχωματικό κίνημα

Καιρός είναι να καταλάβουν όλοι, ότι τα κόμματα της άρχουσας τάξης (δύο συν ένα) παίζουν άθλιο παιχνίδι σε βάρος όλων μας. Θεοποιούν τον "αριστερούλη" για να κρατήσουν διαρροές προς τα αριστερά και ενσωματώνουν τον χονδρό για τροφοδοτήσει το κύριο πλέον κόμμα της εξουσίας με πολιτικό προσωπικό (ξανάγινε αυτό με το Κέντρο του Μαύρου).

Είμαι βέβαιος ότι αν δεν βρεθεί άμεσα λύση ή αν δεν υπάρξει κατάπνιξη κάθε αντίστασης (δικηγόροι-ΕΡΤ), θα οδηγηθούμε σε αναμέτρηση χωρίς προηγούμενο...

Την κωμωδία γράφει ο Ηλίας Τσάκαλος

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Η επισπεύδουσα δύναμη!

Η επισπεύδουσα "αριστερή" δύναμη πολιτικής ευθύνης... επί το έργο.

Ευτυχώς που είναι επισπεύδουσα... συνιστώσα ΠΑΣΟΚ.

Επιμελήθηκε ο Κάντζος Αριστείδης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Θερμό Καλοκαίρι

Για "θερμό καλοκαίρι" έγραφα λίγο πριν σκάσει από το πουθενά το κανόνι της ΕΡΤ... Όπως τότε που από το πουθενά ξεφούρνισε ο ΓΑΠ το κανόνι του δημοψηφίσματος που οδήγησε σε αλλαγή σκυτάλης, οπότε "άφθαρτα" πρόσωπα ανέλαβαν να συνεχίσουν την εφαρμογή της ίδιας καταστροφικής πολιτικής...

Η συντεχνία της συμφοράς

Σημείωση: Σας παραθέτουμε τους προβληματισμούς, που μας έστειλε ο δικηγόρος Δημήτρης Σταυριανός, αναφορικά με τη δικηγορία.

Αρχικά ας διαβάσουμε αυτό το άρθρο της Καθημερινής (πατήστε εδώ).

Είναι κάπως κωμικοτραγικό, κάποιος να αντιμετωπίζει σε διάστημα δύο γενεών το ίδιο πρόβλημα.
Θυμάμαι τους γονείς μου στο απόγειο της καριέρας τους, μαχόμενοι δικηγόροι και οι δύο, και ειδικά ο πατέρας μου ο οποίος στα…. 80 χρόνια του δικηγορεί ακόμα, να αγωνιούν για το τι θα γίνει με τα «αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης» του Τσοβόλα, την 6μηνη απεργία που οδήγησε πολλούς δικηγόρους στην έξοδο από το επάγγελμα, τις προεισπράξεις, και το άγχος να βρεθούν τα λεφτά «για τα ταμεία».

Η εξέλιξη του Δημόσιου χρέους

Η εξέλιξη του Δημοσίου χρέους στην Ελλάδα, αποδεικνύει το πόσο εύστοχο ήταν το προηγούμενο δημοσίευμά μου, ή, αντιθέτως, πόσο αποτυχημένο είναι το εφαρμοζόμενο οικονομικό μοντέλο στην Ελλάδα.

Οι Πατερούληδες

Ολημερίς + ολονυχτίς σφυροκοπάνε τα κανάλια το Λαό για τη δήθεν συλλογικότητα της ευθύνης…Φταίνε όλοι λένε. Φταίνε βεβαίως οι πολιτικοί, αλλά φταίει και ο λαός ο οποίος δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Φταίει και αυτός γιατί όλα αυτά τα χρόνια ζητούσε, γιατί συναλλάχθηκε, γιατί ψήφιζε και αναδείκνυε κυβερνήσεις μέσα από την πρακτική των πελατειακών σχέσεων και της συναλλαγής με το πολιτικό σύστημα… Άκου να δεις λογική! Πρόκειται για την απέλπιδα προσπάθεια των καναλιών να διασώσουν το σάπιο πολιτικό σύστημα που –με το αζημίωτο- υπηρετούν…

Η Επικράτηση του Υπανθρώπου και οι Βόλτες μ’ ένα Ποδήλατο

«Ένα μικρό, μικρό ποδήλατο
κι ένα μικρό, μικρό παιδί
είδαν το Τίποτα να ορθώνεται
και έκαναν βόλτες στη ζωή» 

«Το ποδήλατο», στίχοι & μουσική: Ελένη Βιτάλη

Η νοητή επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας αποτελεί όσο μεγαλώνουμε το τελευταίο καταφύγιό μας, αφού αποτελεί την άμεση αντανάκλαση των ευαισθησιών και της ανθρωπιάς μας.

Τα βιβλία στην πυρά!!!

Έχουν περάσει λίγες μέρες από την 10η Μαΐου... σαν τότε το 1933 οι Ναζί έριξαν 20.000 βιβλία στην πυρά. Επικίνδυνα για το έθνος, για την ψυχική υγεία των νέων και τις αρχές των Εθνικοσοσιαλιστών, εκρίθησαν από τον επιτελείο του Υπουργού "Λαϊκής Διαφώτισης και Προπαγάνδας" Πάουλ Γιόζεφ Γκαίμπελς τα βιβλία των Σίγκμουντ Φρόιντ, Χάινριχ Μαν, Κουρτ Τουχόλσκι, Καρλ Κάουτσκι, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Εριχ Κέστνερ, Καρλ φον Οσιέτσκι, Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, Φραντς Βέρφελ, Άρνολντ Τσβάιχ,  Άλμπερτ Αϊνστάιν, Στέφαν Τσβάιχ, Τόμας Μαν, Τζακ Λόντον, Έλεν Κέλλερ, Η. Ουέλς, Αντρέ Ζιντ Εμίλ Ζολά...

"Χάρβαρντ"

Στα 40 χρόνια της μεταπολίτευσης έχουν κάνει καμιά τριανταριά (!) εκπαιδευτικές «μεταρρυθμίσεις», κάθε φορά παρέδιδαν χειρότερο μπάχαλο απ' ό,τι παραλάμβαναν, προκάλεσαν αμορφωσιά, μετέτρεψαν την έννοια «Παιδεία» σε παράρτημα της κάθε «Κόκα Κόλα», μετέτρεψαν τα σχολεία σε πάρκινγκ παιδιών και σε παρακολούθημα του φροντιστηρίου - αλλά τώρα ζητάνε και τα ρέστα!