Όταν ήμουν ειδικευόμενος, θυμάμαι μια μέρα σε μονόκλινο θάλαμο μια νέα ασθενή. Ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα με βαριά εγκεφαλοπάθεια λόγω προχωρημένης αρτηριοσκλήρωσης και πολλαπλών εγκεφαλικών επεισοδίων. Είχε περιέλθει σ'αυτό που οι γιατροί αποκαλούμε "φυτική κατάσταση" (vegetative state), μια μάλλον πετυχημένη περιγραφή ενός ανθρώπου στερημένου από τις ζωικές λειτουργίες του (κίνηση, ομιλία, κατάποση κλπ), ο οποίος απλώς ανέπνεε και διατηρούνταν στη ζωή χάρις στο βασικό του μεταβολισμό που του εξασφάλιζε την αναγκαία ενέργεια (παρόλο που, σε αντίθεση με τα φυτά, δεν μπορούσε βέβαια να φωτοσυνθέσει). Ο λαός αυτό το λέει "φυτό", χωρίς περιττούς εξωραϊσμούς...
Ο διευθυντής της κλινικής (παλιά καραβάνα του ΕΣΥ) μόλις την είδε, απαίτησε-δικαιολογημένα- να μάθει το λόγο της νοσηλείας της. Η απάντηση ήταν εύλογη: "είναι η μητέρα του Διοκητή του Νοσοκομείου", οπότε κάθε περαιτέρω διατύπωση περίσσευε!
Προς τιμήν του, όμως, έδωσε σαφείς οδηγίες: "καμία εργαστηριακή εξέταση, καμία αιμοληψία, καμία απεικονιστική εξέταση (ακτινογραφίες, υπέρηχοι κλπ) και για αγωγή ένας ορός το 24ωρο"!
