Η ελληνική «λίστα Schindler»

Το 1897, με τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, ένας ξένος, ο Εδουάρδος Λω, εξυγίανε τα δημοσιονομικά της Ελλάδας, προστάτευσε το δημόσιο συμφέρον από την κλεπτοκρατία της εποχής και οδήγησε την Ελλάδα στην πρωτοφανή ανάπτυξη των πρώτων χρόνων του 20ού αιώνα - εκείνη την ανάπτυξη που άνοιξε τον δρόμο στην πολιτική μεταρρύθμιση του 1909.

Το φως της δημοσιότητας έχουν δει, εν μέσω Κρίσης, «λίστες», όπως αυτή της  «Λαγκάρντ», του «Λίχτενσταϊν», των «400 ελλήνων με τα ακριβά ακίνητα στο Λονδίνο» κ.ά, που αποτελούν την ελληνική εκδοχή της «λίστας του Σίντλερ». Της επιλεκτικής δηλαδή διάσωσης κάποιων ελαχίστων προνομιούχων, από το Οικονομικό Ολοκαύτωμα που με αμείλικτη ένταση εξολοθρεύει τους Έλληνες τα πέντε τελευταία χρόνια. Πρόκειται δυστυχώς για την ελληνική εκδοχή των λιγοστών Εβραίων που διασώθηκαν από τον Σίντλερ [1] κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τους εκατομμύρια υπολοίπους να οδηγούνται μαζικά σε αφανισμό…

- 600 δισεκ ευρώ διατηρούν  σύμφωνα με το έγκυρο Der Spiegel μια χούφτα «έλληνες» σε προσωπικούς λογαριασμούς στην Ελβετία!!! Τα εμβάσματα αυτά ουδέποτε έως σήμερα ελεγχτήκαν [2].  Να υπενθυμίσω στο σημείο αυτό ότι, προς την κατεύθυνση της συγκατάθεσης των πολιτικών προσώπων για την άρση του τραπεζικού απορρήτου προς τις Ελβετικές Τράπεζες ώστε να διεξαχθεί έρευνα για τυχόν λογαριασμούς που τα εν λόγω πρόσωπα διατηρούν, είχε στο πρόσφατο παρελθόν γίνει πρόταση ομάδας βουλευτών, την οποία ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και νυν πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε απορρίψει κατηγορηματικά... [3]

Thoughts on digital re-establishment of Marxist Theory [iCommunism]

Chapters

@ the problem

@ the cause

@ the decline

@ the awakening

@ the Perfect Societies [iDemocracy]

- geolocation human tracking system

- transferring monetary units in “digital wallets”

- personalised parameterisation of the weight of the electoral vote (electoral set up)

@”iCommunism” [innovative digital re-establishment of Marxist Theory with smart systems for the Central Control of the Economy and the regulation of financial transactions with a strictly defined relations between production and consumption]

- “iNeoliberalism” and “iΚeynesianism”, as an auxiliary Setup for the Economy which operates on an “iCommunism” platform

The article as a pdf here [English, Greek]

Η απόφαση 66/2014 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πατρών με την οποια υποχρεώνεται ο ΟΟΑΕ να θεωρήσει τα βιβλιάρια ασθενείας των ασφαλισμένων που ήταν ληξιπρόθεσμοι ως προς την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών τους

Οι αιτούντες ήταν ληξιπρόθεσμοι ως προς την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών τους έναντι του  Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε). Εκ του λόγου τούτου ο καθού η αίτηση Οργανισμός αρνούνταν να θεωρήσει τα ασφαλιστικά βιβλιάρια των αιτούντων -ασφαλισμένων του καθώς επίσης και να χορηγήσει σε αυτούς ασφαλιστική ενημερότητα. Κατόπιν αυτών, οι αιτούντες άσκησαν ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πατρών προσφυγή  [κατά του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε)] ισχυριζόμενοι ότι λόγω της οικονομικής κρίσεως που είχε ως αποτέλεσμα τη δραματική μείωση των εισοδημάτων τους, αδυνατούσαν να καταβάλουν τις αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές τους, με αποτέλεσμα να στερούνται οι  ίδιοι  και οι  οικογένειες τους ιατροφαρμακευτικής και υγειονομικής περίθαλψης, παρόλο που ο Οργανισμός εξακολουθεί να χρεώνει σε καθέναν εξ' αυτών τις αντίστοιχες εισφορές. Εξάλλου, κατά τους  ισχυρισμούς τους, αδυνατούν επίσης να καταβάλουν τις εισφορές που αναλογούν στην κλίμακα την οποία εντάσσονται, καθόσον το ύψος αυτών είναι δυσανάλογο των εισοδημάτων τους,  λόγω δε των ληξιπρόθεσμων  οφειλών   τους   δεν  δύνανται   να  λάβουν  ασφαλιστική ενημερότητα ενώ επίκειται και κίνδυνος λήψεως εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων είσπραξης.

Περαιτέρω, με αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης, οι αιτούντες ζήτησαν από το Δικαστήριο ως μέτρο προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης, να υποχρεωθούν τα αρμόδια όργανα του Ο.Ο.Α.Ε.  α) να προβούν στη θεώρηση των βιβλιαρίων υγειονομικής και ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως αυτών με την ιδιότητα των ασφαλισμένων στο εν λόγω Οργανισμό, β) να παύσουν πλέον να υπαγάγουν τους αιτούντες στις ανώτερες κλίμακες ασφαλιστικών εισφορών του εν λόγω ταμείου, γ) να σταματήσουν τη λήψη αναγκαστικών μέτρων εναντίον των αιτούντων λόγω οφειλών τους απέναντι στον καθού Οργανισμό και δ) να χορηγούν ασφαλιστική ενημερότητα στους αιτούντες - ασφαλισμένους του καθ ού η αίτηση Ασφαλιστικού Οργανισμού, καθόσον σε περίπτωση συνέχισης της άρνησης του καθού Οργανισμού να προβεί στις ως άνω ενέργειες επίκειται άμεσος κίνδυνος της υγείας των αιτούντων καθώς και της οικονομικής θέσης αυτών.

Με την κρινόμενη αίτηση, οι αιτούντες ισχυρίστηκαν επίσης ότι, η συνεχιζόμενη άρνηση του καθ ού Οργανισμού να θεωρήσει τα βιβλιάρια υγειονομικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης λόγω των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να χρεώνει τις αναλογούσες σε καθέναν εξ' αυτών εισφορές, θέτει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τη δική τους και των οικογενειών τους. Περαιτέρω, η συνέχιση της υπαγωγής τους σε ανώτερες κλίμακες ασφαλιστικών εισφορών, καθώς και η μη χορήγηση ασφαλιστικής ενημερότητας σε συνδυασμό με το γεγονός ότι επίκειται άμεσος κίνδυνος αναγκαστικής είσπραξης των οφειλών τους εκ μέρους του καθού, επιφέρει ανεπανόρθωτη οικονομική και ηθική βλάβη των συμφερόντων τους. Εκ του λόγου τούτου ζήτησαν να υποχρεωθεί ο καθ ού Οργανισμός : α) να προβεί στη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας τους, β) στην κατάταξη ενός εκάστου εξ αυτών στη μικρότερη δυνατή κλίμακα εισφορών και δη στην 001, γ) να απέχει από κάθε πράξη λήψεως εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων με σκοπό την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους και δ) να τους χορηγηθεί το δικαίωμα λήψης ασφαλιστικής ενημερότητας.

Το Δικαστήριο είπε  ότι, «η μη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας των αιτούντων λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών τους , συνιστά επαχθέστατο μέτρο εις βάρος των ασφαλισμένων και  καθιστά αυτούς σε δυσμενέστατη  θέση έναντι του Οργανισμού, καθόσον αυτοί μεν, στερούνται παντελώς ιατροφαρμακευτικής -νοσοκομειακής περίθαλψης με αποτέλεσμα  σε περίπτωση επελθόντος κινδύνου της κατάστασης της υγείας τους να στερούνται του δικαιώματος προστασίας και αποκατάστασης αυτής , αγαθό του οποίου η υποχρέωση προστασίας αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση του κοινωνικού κράτους, που πηγάζει απευθείας εκ του Συντάγματος, ο Οργανισμός δε, δικαιούται να προβεί στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του οποτεδήποτε με τη λήψη εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων είσπραξης». Έκρινε έτσι  ότι συντρέχει λόγος κατεπείγοντος της αιτούμενης ρύθμισης με την έννοια ότι «ανακύπτει κίνδυνος να καταστεί με την πάροδο του χρόνου αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής η ρύθμιση της κατάστασης ακόμη, η επανόρθωση της οποίας θα είναι αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής ακόμα και εάν εκδοθεί ευνοϊκή απόφαση επί της εκκρεμούσας προσφυγής».

Στα αξιοσημείωτα της απόφασης συγκαταλέγονται

α) το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν απέρριψε την αίτηση, αν και η δυνατότητα αυτή παρέχονταν ευθέως από την παράγραφο 4 του  άρθρου 210 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, λόγω του προδήλως αβάσιμου της  προσφυγής . («Η αίτηση για την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης μπορεί να απορριφθεί: α)…, β) αν η αντίστοιχη προσφυγή ή αγωγή είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη.»). Σημειωτέων ότι, το οικονομικό ενδιαφέρον στην εν λόγω υπόθεση ήταν μείζονος σημασίας για τα συμφέροντα του δημοσίου. Άρα οι οικονομικές συνέπειες από την αποδοχή της αίτησης είναι σοβαρότατες, σε σημείο μάλιστα που το Δημόσιο θα μπορούσε να ισχυριστεί, κατά την πάγια τακτική που ακολουθεί, ότι οι αρνητικές συνέπειες για τους υπό κατάρρευση ασφαλιστικούς φορείς είναι στην προκείμενη περίπτωση σοβαρότερες από την ωφέλεια των αιτούντων.       

β) η επισήμανση στην απόφαση, σύμφωνα με την οποία, «ο καθ ου Οργανισμός (Ο.Ο.Α.Ε.), αρνείται τη θεώρηση των βιβλιαρίων υγείας των ασφαλισμένων λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών τους, αν και δικαιούται να προβεί στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του οποτεδήποτε  με τη λήψη εις βάρος τους αναγκαστικών μέτρων είσπραξης». Τούτο (το αδιανόητο νομικά), αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, αν ληφθεί υπόψη ότι ο καθ ου ασφαλιστικός φορέας, παρά το γεγονός ότι εξακολουθεί και εγγράφει στα μητρώα των ασφαλισμένων του τις εισφορές του κλάδου υγείας εφαρμόζοντας τις οικίες διατάξεις του τρόπου βεβαίωσης εντος των προθεσμιών καταβολής, επιβάλλοντας μάλιστα τις προβλεπόμενες από τον νόμο κυρώσεις στις περιπτώσεις καθυστέρησης καταβολής τους (υπερημερία κλπ), ωστόσο αρνείται στους ασφαλισμένους του την ασφαλιστική ικανότητα για παροχή υγειονομικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης  και  την χορήγηση βιβλιαρίου ασθενείας , τούτο δε, παρότι δικαιούται να προβεί στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του με τη λήψη εις βάρος των οφειλετών του (ασφαλισμένων) αναγκαστικών μέτρων είσπραξης.

Στο μεταξύ, στις μάζες των εξαθλιωμένων ανασφάλιστων (που νομικά, όμως, λογίζονται ως ασφαλισμένοι), εκτυλίσσεται ανθρωπιστική καταστροφή ασύλληπτων διατάσεων, οι νομικές συνέπειες της οποίας θα απασχολούν τα αστικά και ποινικά δικαστήρια της χώρας για πολλά χρόνια.

Ολόκληρο το κείμενο της απόφασης δημοσιεύεται εδώ.

Η παραπάνω απόφαση, καθώς και η σημαντική αυτή απόφαση, με την οποια  διατάθηκε η  αναστολή λήψης κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας δικηγόρου, ως άμεσης συνέπειας της προσβαλλόμενης πράξεως του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ-ΤΕΑΔ, για τον εξαναγκασμό του της είσπραξης οφειλής από ασφαλιστικές εισφορές, αποτελούν δυο πολύ σημαντικές αποφάσεις, στον δίκαιο αγώνα των «ασφαλισμένων» εναντίον  των χρεοκοπημένων οργανισμών, κοινωνικής δήθεν ασφάλισης. 

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Προσωρινή Διαταγή του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για τα τέλη κυκλοφορίας

Με αίτηση αναστολής εκτέλεσης στρεφόμενης κατά του Ελληνικού Δημοσίου που ασκήθηκε ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, φορολογούμενος ζήτησε να απαγορευθεί η αναγκαστική είσπραξη του καταλογισθέντος σε βάρος του ποσού, κατά τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε, που επισπευδόταν με βάση την οριστική πράξη προσδιορισμού τελών κυκλοφορίας και προστίμου για τέλη Κυκλοφορίας έτους 2013, με την οποία ειδικότερα, βεβαιώθηκε ταμειακώς, α) το ποσό των 660 ευρώ προερχόμενο από τα οφειλόμενα προς το Δημόσιο τέλη κυκλοφορίας για το έτος 2013 για το ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του και, β) ισόποσο πρόστιμο ποσού 660 ευρώ για μη καταβολή τελών κυκλοφορίας έτους 2013. Ζήτησε επίσης, να εκδοθεί προσωρινή διαταγή αναστέλλουσα την εκτέλεση των ανωτέρω προσβαλλόμενων πράξεων, μέχρις εκδόσεως τελεσίδικης απόφασης επί της αιτήσεως αναστολής.

Με την από 16/04/2013 Προσωρινή Διαταγή που εξέδωσε η Δικαστής Υπηρεσίας του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η αίτηση έγινε εν μέρει δεκτή, διατάσσοντας περαιτέρω, την αναστολή εκτέλεσης των παραπάνω πράξεων, κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη σε βάρος του αιτούντος – φορολογούμενου του αναγκαστικού μέτρου της κατάσχεσης και της αφαίρεσης της άδειας κυκλοφορίας του ΙΧΕ αυτοκινήτου του, ιδιοκτησίας του.

Η απόφαση δημοσιεύεται εδώ. 

Η αίτηση αναστολής δημοσιεύεται εδώ. Σχετικό ποστ για την αναστολή εκτέλεσης για τα τέλη κυκλοφορίας εδώ.

*Την ανακοπή και αναστολή εκτέλεσης συνέταξα (δίχως να λάβω αμοιβή), για λογαριασμό μέλους της δραστήριας ομάδας "Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου". Ενώπιον του Δικαστή Υπηρεσίας του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο φορολογούμενος εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο Θεσσαλονίκης Μαριέλλα Κοσμίδου.

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΟΑΕΕ

Γράφει ο Δικηγόρος Αθηνών, Κωνσταντίνος Αθ. Ζηκογιάννης 

         Είναι κοινώς γνωστό ότι ο ΟΑΕΕ και παλιότερα το ΤΕΒΕ καταδιώκουν (και) ποινικά τους ασφαλισμένους τους για τη μη καταβολή εισφορών.

        Θεωρώντας εξ ορισμού παράλογη αλλά και παράνομη την επένδυση της προσπάθειας διοικητικού καταναγκασμού προς είσπραξη με το μανδύα της "ποινικής μεταχείρισης", επιχείρησα να μελετήσω το νομικό πλαίσιο αυτής της ποινικής διαδικασίας.

        Συνοπτικά το αποτέλεσμα ήταν το ακόλουθο:

European Court of Human Rights: Interim measure granted in inter-State case brought by Ukraine against Russia

Δελτίο Τύπου

εκδίδεται από τον γραμματέα του Δικαστηρίου

ΕΔΑΔ 073 (2014)

03/13/2014

Προσωρινό μέτρο που χορηγούνται σε περίπτωση διακρατικό έφερε από την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας

Δήμευση περιουσιών των ελλήνων φορολογούμενων. Καταγγελία προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για παραβίαση του κοινοτικού δικαίου

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε κατόπιν συστηματικής εμβάθυνσης στις σημαντικότερες διατάξεις των φορολογικών νόμων και του τροποποιημένου Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Συστήνω την αποθήκευση και προσκόμιση της μελέτης σε δικηγόρο, αμέσως μόλις κινδυνεύσει η περιουσία των πολιτών από χρέη προς το δημόσιο.

Ύψιστο πατριωτικό καθήκον η άσκηση ενδίκων μέσων και βοηθημάτων στα νομίμως λειτουργούντα διοικητικά δικαστήρια, για την  προάσπιση του ελληνικού «σπιτιού» από τη ληστρική φορολόγηση και τις παράνομες διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης φόρων.  

Η μελέτη που ακολουθεί αποτελεί επίσης χρήσιμο βοήθημα για δικηγόρους. Καθιστά ευχερέστερη την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων, με άσκηση προσφυγών και ανακοπών κατά καταλογιστικών πράξεων ή αποφάσεων,  ατομικών ειδοποιήσεων, κατασχετηρίων εκθέσεων κλπ. 

Έχω την βαθιά πεποίθηση ότι, τυχόν πλεονάσματα δημιουργούνται αποκλειστικά στη βάση παράνομων φορολογικών διαδικασιών, που αφενός θίγουν τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, αφετέρου οδηγούν στον αποκλεισμό ουσιαστικά του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για διαδικασίες που μέλλεται να αποδομηθούν στα νομίμως λειτουργούντα διοικητικά δικαστήρια.   

Οι παράνομες  διαδικασίες βεβαίωσης και είσπραξης (των παράνομων επίσης) φόρων που αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί, αποδεικνύουν περίτρανα ότι, η εγχώρια πολιτική τάξη έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στη λιτότητα μέσω της ληστρικής φορολόγησης - αντί στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως συνέβη στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που σταδιακά αποδεσμεύονται από τα προγράμματα επιτήρησης και δημοσιονομικής προσαρμογής. Πρόκειται για την απροθυμία της εγχώριας πολιτικής τάξης να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, όπως και την απροθυμία της να εφαρμόσει μέτρα για την απελευθέρωση της αγοράς αγαθών και υπηρεσιών. Επίσης, την προθυμία της για την προστασία ενός στενού κύκλου προσώπων, που πλούτισαν παρανόμως σε βάρος των δημοσιονομικών της Χώρας και των πολιτών της.

Το κείμενο της καταγγελίας δημοσιεύεται επίσης εδώ. Απευθείας download από εδώ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 

ΓΙΑ ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Θέμα: Διαδικασίες και μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας των Ελλήνων φορολογουμένων, που αντίκεινται στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών που διασφαλίζει για όλα τα πρόσωπα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, καθώς και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της από 4.11.1950 Ευρωπαϊκής σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που διασφαλίζει για όλα τα πρόσωπα το δικαίωμα στην ιδιοκτησία.

Το ελληνικό "σπίτι"

Σε έρευνα που διεξήγαγε το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών σε νέους μέχρι 30 ετών στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, προέκυψε ότι το 68% ζουν με τους γονείς τους τουλάχιστον μέχρι να παντρευτούν. Παγκόσμια διαδικτυακή έρευνα της ACNielsen σε 41 χώρες έδειξε ότι στην Ελλάδα το 64% των νέους που συμμετείχαν θεωρούν απολύτως φυσιολογική την τάση να μένουν στο σπίτι μέχρι μεγάλη ηλικία. Σύμφωνα με κοινωνική έρευνα ημερήσιας ελληνικής εφημερίδας και δημοσκοπικής εταιρίας, από το σύνολο των ανθρώπων που δήλωσαν άγαμοι, η συντριπτική πλειοψηφία ανάμεσα στους ανθρώπους που καταγράφονται ως άγαμοι -συνολικά διαμορφώνεται ο αριθμός τους λίγο κάτω από το ένα τρίτο του συνόλου–, ένα συντριπτικό ποσοστό (πάνω από 85%) μένει με την οικογένειά του. Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι το άλλο εύρημα: ότι τα δύο τρίτα από αυτούς –ή πάλι συνολικά σχεδόν 55%– μένουν με την οικογένειά τους αν και διαθέτουν οικονομική ανεξαρτησία!

Τέλη Κυκλοφορίας. Αναστολή εκτέλεσης

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την έννοια του άρθρου 202 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, για την αποδοχή της αίτησης αναστολής εκτέλεσης, λόγω πρόδηλης βασιμότητας της ασκηθείσης ανακοπής, πληρείται η προϋπόθεση της έλλειψης αμφιβολιών ως προς το παραδεκτό της ανακοπής (πρβλ. ΕΑΣτΕ 255/2010, σκέψη 5, 2017/2009, σκέψη 5, 674/2009, σκέψη 6, 992/2008, σκέψη 5 κ.α.). Τούτο διότι, δεν εγείρονται εν όψει των ανωτέρω, αμφιβολίες, ως προς το παραδεκτό της ανακοπής. Για το λόγο προεχόντως αυτόν, τα προβαλλόμενα από εμένα, περί προδήλου βασιμότητας της ασκηθείσας ανακοπής, μπορούν κατά τα προεκτεθέντα να δικαιολογήσουν την αποδοχή της κρινόμενης αίτησης αναστολής (πρβλ. ΕΑΣτΕ 116/2013, σκέψη 5, 255/2010, σκέψεις 4 και 5, 2017/2009, σκέψη 5, 674/2009, σκέψη 6, 992/2008, σκέψη 5, 904/2008, σκέψη 4, 294/2008 σκέψη 4 κ.α.). Σε κάθε δε περίπτωση, οι προβαλλόμενοι με την ανακοπή ισχυρισμοί, παρίστανται προδήλως βάσιμοι, ενόψει των γεννωμενων ζητημάτων ερμηνείας και εφαρμογής των διατάξεων του Συντάγματος, του διεθνούς δικαίου και των διατάξεων που διέπουν την επίδικη περίπτωση, τα οποία δεν απαιτούν ενδελεχή έρευνα.

Τέλη Κυκλοφορίας. Ανακοπή για την ακύρωση της ταμειακής βεβαιώσεως

Mε την υπ’ αιθμ. 1 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012 (222 Α΄) «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 – (…) » προβάλλεται ότι «Οι κάτοχοι των αυτοκινήτων οχημάτων είναι υπόχρεοι στην καταβολή των τελών κυκλοφορίας, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη ενημέρωση αυτών». Επίσης, με την υπ’ αριθμ. 4 διάταξη της ίδιας υποπαραγράφου, προβλέπεται  ότι «Το ποσό των τελών κυκλοφορίας αποτελεί στο σύνολό του έσοδο του Δημοσίου» ήτοι ότι τα τέλη κυκλοφορίας και τυχόν πρόστιμα, αποτελούν φορολογική απαίτηση του Δημοσίου ή αυτοτελή χρηματική κύρωση για παράβαση φορολογικής νομοθεσίας, ή άλλο συναφές με φόρο δικαίωμα του Δημοσίου. Συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 (Κ.Δ.Δ), και όχι στην παρ. 1 του άρθρου αυτού σύμφωνα με την οποία η προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξεως (ΔΕφΑ 484/2012). Κατά συνέπεια αβάσιμος μέλλεται να απορριφθεί τυχόν ισχυρισμός του δημοσίου ότι, για να συγκροτηθεί νόμιμος τίτλος για την είσπραξη των τελών κυκλοφορίας, καθώς και των προστίμων και τόκων υπερημερίας, δεν απαιτείται η από την κοινοποίηση (μέσω διαδικτύου) ή γνώση της πράξης επιβολής αυτών πάροδος άπρακτης της προθεσμίας ασκήσεως της προσφυγής, αλλά αρκεί η καταλογιστική πράξη μετά την αποστολή των χρηματικών καταλόγων από τη ΓΓΠΣ η οποία αποτελεί νόμιμο τίτλο προς ταμειακή βεβαίωση και είσπραξη των ανωτέρω τελών, προστίμων και τόκων υπερημερίας [άρθρο 3 αριθμ. ΠΟΛ.1055/13 (ΦΕΚ 881 Β/11-4-2013)]. Τούτο διότι, όπως προαναφέρθηκε, τα  τέλη κυκλοφορίας, εφόσον εγγράφονται και εισπράττονται ως έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού για την κάλυψη των δαπανών του οποίου και διατίθενται, αποτελούν δικαίωμα του Δημοσίου [αρ. 4 παρ. 3 της περ. 2 της υποπαραγράφου Ε7 του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012], οι διαφορές  που αναφύονται από τον καταλογισμό των εν λόγω τελών αποτελούν φορολογικές διαφορές, υπαγόμενες στην αρμοδιότητα των διοικητικών πρωτοδικείων με το ένδικο βοήθημα της προσφυγής. (ΣτΕ 1062/2006). Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν 2717/1999 και για να είναι νόμιμη η ταμειακή βεβαίωση των εν λόγω τελών, απαιτείται να έχει προηγουμένως οριστικοποιηθεί η καταλογιστική πράξη με την οποία αυτά επιβάλλονται, η οριστικοποίηση δε της πράξης αυτής επέρχεται με την κοινοποίησή της στον υπόχρεο και την άπρακτη πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως κατ’ αυτής προσφυγής (ΔΕφΑ 484/2012).

Η διαδικασία εισόδου των φορολογούμενων με τον κωδικό για το TAXISnet είτε με τον ΑΦΜ τους στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) και η δυνατότητα εκτύπωσης από εκεί των ειδοποιητηρίων για τα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων και μοτοσυκλετών για το έτος 2013, προκειμένου να τα εξοφλήσουν στις τράπεζες ή στα ΕΛΤΑ, δεν συνιστά νόμιμη έκδοση διοικητικής πράξεως, σύνταξη και τήρηση εγγράφου, καθώς και  διακίνηση, κοινοποίηση και ανακοίνωση αυτού μεταξύ του δημόσιου φορέα και φυσικών προσώπων με χρήση ΤΠΕ, διότι η πράξη με την οποία καταλογίστηκαν τα τέλη κυκλοφορίας δεν ήταν εξοπλισμένη με προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή ήτοι υπογραφή, που α) συνδέεται μονοσήμαντα με τον υπογράφοντα, β) είναι ικανή να καθορίσει ειδικά και αποκλειστικά την ταυτότητα του υπογράφοντος, γ) δημιουργείται με μέσα τα οποία ο υπογράφων μπορεί να διατηρήσει υπό τον αποκλειστικό του έλεγχο και δ) συνδέεται με τα δεδομένα στα οποία αναφέρεται κατά τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να εντοπισθεί οποιαδήποτε μεταγενέστερη αλλοίωση των εν λόγω δεδομένων [άρθρο 22 παράγρ. 1 ν 3979/2011 , οδηγία 1999/93 ΕΚ]

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν νόμιμη, διότι η εν λόγω  κοινοποίηση στους φορολογούμενους με ηλεκτρονικό τρόπο θα ήταν επιτρεπτή, εφόσον τηρούνταν οι όροι ασφαλείας στο επίπεδο που επιβάλλεται από τη φύση των διακινούμενων εγγράφων. Ειδικότερα, τα ειδοποιητήρια με τα οποια καταλογίστηκαν τα  τέλη κυκλοφορίας  είτε έπρεπε να φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, είτε να πληρούνται οι οριζόμενες στον ν. 3979/2011 και στην οδηγία 1999/93 ΕΚ προϋποθέσεις, που αφορούν την παροχή των αναγνωριστικών και διαπιστευτηρίων και εν γένει της ταυτοποίησης και της επιβεβαίωσης ταυτότητας (αυθεντικοποίησης).

Η έκδοση, ανάρτηση, πρόσβαση και διακίνηση των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο, τα οποία έφεραν απλή ηλεκτρονική υπογραφή, επιτρεπόταν μόνο στις περιπτώσεις που η αναφερόμενη διακίνηση δεν συνδεόταν με την παραγωγή έννομων αποτελεσμάτων ή με την άσκηση δικαιώματος. Τέτοια έγγραφα είναι οι εγκύκλιοι, οι οδηγίες, οι μελέτες, τα στατιστικά στοιχεία, οι αιτήσεις παροχής πληροφοριών κλπ για τα οποια ορίζεται ότι η διακίνησή τους ηλεκτρονικά επιτρέπεται, στις περιπτώσεις μόνον που προηγηθεί η υποβολή αίτησης από τον φορολογούμενο ή η ρητή συγκατάθεση του τελευταίου (άρθρ 21§1 και 25§1 - προϋποθέσεις για την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων από υπηρεσίες σε ιδιώτες).

Με την έκδοση, ανάρτηση, πρόσβαση και διακίνηση των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο δεν προβλέφθηκε  σύστημα γνωστοποίησης που να επιτρέπει την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποστολή, παραλαβή και η πρόσβαση στο περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, η οποία συνεπάγεται έναρξη των έννομων συνεπειών και των προθεσμιών, όπως εν προκειμένω αυτές που αφορούν την άσκηση του ενδίκου βοηθήματος της προσφυγής.

Η διαδικασία της ηλεκτρονικής πρόσβασης από τους ενδιαφερομένους στο περιεχόμενο των εν λόγω ηλεκτρονικών εγγράφων - ειδοποιητηρίων στο διαδίκτυο θα ήταν σύννομη, εφόσον ο φορέας του δημόσιου τομέα μπορούσε να αποδείξει με βέβαιο και ασφαλή τρόπο την πρόσβαση του ενδιαφερομένου, καθώς και τον ακριβή χρόνο που ο ενδιαφερόμενος απέκτησε πρόσβαση στο έγγραφο.

Ότι στην προκείμενη περίπτωση για τα θέματα που άπτονται των ελάχιστων προδιαγραφών των ηλεκτρονικών εγγράφων (άρθρ. 12), των τεχνικών θεμάτων και των διαδικασιών για το κύρος και την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων (άρθρ. 13), των όρων ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται για τη διακίνηση εγγράφων μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και φυσικών προσώπων ή Ν.Π.Ι.Δ. (άρθρο 22), των προδιαγραφών και των προτύπων για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του συστήματος γνωστοποίησης (άρθρο 25) κλπ, οι εν λόγω κανονιστικές πράξεις, μέχρι σήμερα δεν έχουν εκδοθεί, στο σύνολο τους. Γίνεται δε γενικώς δεκτό ότι η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την προβλεπόμενη κανονιστική πράξη (προεδρικό διάταγμα, υπουργική απόφαση) για τη ρύθμιση των λεπτομερειών εφαρμογής συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης, συνεπάγεται, κατά κανόνα, την αδυναμία εφαρμογής της τελευταίας, η οποία, κατά το σημείο αυτό, παραμένει ανενεργή (βλ. ΑΠ 1511/10).

Η έκδοση , ανάρτηση , πρόσβαση και διακίνηση αποκλειστικά στο διαδίκτυο, των εκκαθαριστικών σημειωμάτων τελών κυκλοφορίας, με τις επ' αυτών ατομικές ειδοποιήσεις, θα ήταν είναι νόμιμη, εφόσον είχαν εκδοθεί οι προβλεπόμενες κανονιστικές πράξεις επί των οικείων διατάξεων και εφόσον τηρούνταν  οι οριζόμενες στο νόμο διαδικασίες (προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, αίτηση ή συγκατάθεση των διοικουμένων κλπ.) [βλ. Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικα με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου],

Θα ήταν επιτρεπτή η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων διοικητικών εγγράφων, εφόσον τηρηθούν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις και διαδικασίες, εν πάση όμως περιπτώσει, η αδυναμία έγχαρτης απόδειξης της παραλαβής των εν λόγω εγγράφων από τον διοικούμενο και της πρόσβασής του σε αυτά, καθιστά, κατ' αποτέλεσμα, απρόθεσμη την ως άνω προσβολή [βλ. Γνωμοδότηση Ν.Σ.Κ. αριθ. 443/2012, σχετικα με την νομιμότητα κοινοποίησης πράξεων με τις οποίες καταλογίζονται φόροι μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου].

Τούτων δοθέντων,  επιτρεπτή θα ήταν η έναρξη δικονομικών (ή διοικητικών) προθεσμιών προσβολής των ηλεκτρονικώς κοινοποιούμενων εν λόγω διοικητικών εγγράφων αποκλειστικά στο διαδίκτυο, εφόσον  πληρούνταν οι προϋποθέσεις που τίθενται στον ν. 3979/2011 και την Οδηγία 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές, που θα επέτρεπε την εξακρίβωση του ακριβούς χρόνου, κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποστολή, παραλαβή και η πρόσβαση στο περιεχόμενο των εγγράφων καταλογισμού τελών κυκλοφορίας, η οποία συνεπάγεται την έναρξη των έννομων συνεπειών και των προθεσμιών. Θα  πληρούνταν τότε  οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της ηλεκτρονικής κοινοποίησης, ήτοι της πιστοποίησης των ηλεκτρονικών ιχνών παραλαβής και της δημιουργίας πιστοποιητικού παραλαβής και στοιχείων ηλεκτρονικής ειδοποίησης. Η ηλεκτρονική εν λόγω κοινοποίηση θα μπορούσε –υπό την προϋπόθεση τήρησης διαδικασίας που παρέχει αυξημένο επίπεδο ασφαλείας κατά την ταυτοποίηση του χρήστη-, να εξομοιωθεί πλήρως με την αποστολή με συστημένη επιστολή στη δηλωθείσα ταχυδρομική διεύθυνση κατοικίας του διοικούμενου. Θα ήταν δε επιτρεπτή, στις περιπτώσεις μόνον που είχε προηγηθεί η ρητή συγκατάθεση του διοικούμενου.

Η ανακοπή δημοσιεύεται εδώ. Απευθείας download από εδώ. Τα σχετικά έγγραφα εδώ.

Για τη σύνταξη της ανακοπής εντολή έλαβα από πολίτες που δεν κατέβαλαν τέλη κυκλοφορίας. Αυτονόητο είναι ότι ούτε ζήτησα ούτε έλαβα αμοιβή για τη σύνταξη του εν λόγω δικογράφου.

Γράφει ο Θανάσης Αλαμπάσης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας