Συνταγματική εκτροπή τυχόν παραπομπή Παπακωνσταντίνου σε ειδικό δικαστήριο…

Για τους πολιτικούς, θεσμοθετήθηκε το ατιμώρητο του πολιτικού εγκλήματος το ακαταδίωκτο του οποίου διασφαλίστηκε με τον εκτρωματικό νόμο περί ευθύνης υπουργών. Πρόκειται για ένα πλέγμα θεσμικής νομιμοποίησης του πολιτικού εγκλήματος (το οποίο είναι στην ουσία έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου) που διασφαλίζει το ακαταδίωκτο και ατιμώρητο των πρωθυπουργών και υπουργών, με ένα ισχυρό νομικό πλαίσιο (Ν. 3126/2003) στο οποίο περιλαμβάνονται και συνταγματικές διατάξεις (αρθρ. 85 και 86), που τους εξασφαλίζει προνομιακή -σε σχέση με τους απλούς πολίτες- μεταχείριση. Και αυτό γιατί το νομοθετικό αυτό έκτρωμα, εισάγει όχι απλώς ευνοϊκή, αλλά σκανδαλώδη μεταχείριση υπέρ των πολιτικών προσώπων, εις βάρος των πολιτών που κατηγορούνται για τις ίδιες εγκληματικές πράξεις, λόγω της προκλητικά βραχείας παραγραφής τους έναντι της εικοσαετούς (20) που ισχύει για τους πολίτες. Δηλαδή το ίδιο το Σύνταγμα αντί να προνοεί με αυστηρότερες προβλέψεις για υπουργούς και πρωθυπουργούς σε σχέση με τους απλούς πολίτες, κατοχυρώνει και διασφαλίζει τα ιδιαίτερα προνόμια των πολιτικών προσώπων όσων αφορά την παραγραφή και τον τρόπο και τις προϋποθέσεις άσκησης της ποινικής σε βάρος τους διώξεως. Στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος (περίοδος 2007-2008), ουδείς, κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός, δεν πρότεινε να τροποποιηθεί το άρθρο που επιτρέπει στο πολιτικό έγκλημα να δρα ατιμώρητα (άρθρ. 86). Περισσότερες από 800 φορές στην τελευταία 28ετία έχουν ζητήσει οι εισαγγελικές αρχές την άδεια της βουλής προκειμένου να ασκήσουν δίωξη κατά ενός βουλευτή για σοβαρά, πολύ σοβαρά και «λιγότερο σημαντικά» αδικήματα (για τα οποία ωστόσο ένας απλός πολίτης μπορεί να σύρεται επί χρόνια στα δικαστήρια). Η βουλή έδωσε την άδειά της μόλις πέντε φορές...

Καλικατζάροι

Παραμονή πρωτοχρονιάς ήρθες 
να παίξουμε τα ψήλου* 
με κέρματα φθαρμένα απ΄ τον καιρό.
Με κοίταξες βαθειά στα μάτια
και είδες 
πως τα σύμβολα δεν τα πετώ άσκοπα στα λασπόνερα 
ρίχνοντας νομίσματα στα βόλια*.
-Γιατί; μου είπες. Εγώ ρυθμίζω τον καιρό. Σειρά σου. 
Σιώπησα 
και την σιωπή μου την έβαλες στο λεξιλόγιο σου, 
μα δεν κατάλαβες ποτέ το νόημά της.
-Η σιωπή είναι η αδυναμία των θνητών, ξανάπες.
Η Δύναμη μου 
Αδυναμία δική σου 
που δεν κατάλαβες το νόημα του παιχνιδιού.
-Το παιχνίδι . 
Ά το παιχνίδι …. 
Το ρυθμίζουν οι Νόμοι που έθεσα εγώ, επέμενες με κομπασμό.
Θεέ των μικρών ανθρώπων 
από τότε που ενσαρκώθηκες 
εμφανίστηκαν στην γη καλικατζάροι 
και παίζουν την ζωή μας κορώνα γράμματα, τόλμησα να πω.
-Ναι, μου απάντησε ανύποπτα μια ταπεινή γειτόνισσα,
πρόσεξε μην ρίξεις την Πρωτοχρονιά νομίσματα στα βόλια.

* όροι του παιχνιδιού στριφτού.

Γράφει ο Ηλίας Τσάκαλος

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Ανθρώπινα Δικαιώματα Ελλάδα 2012

H εικόνα από εδώ.
To πρωτότυπο σχέδιο είναι από το artwork του άλπουμ "...And Justice For All" των Metallica

Τα Χριστούγεννα πέρασαν στο παρελθόν, ενώ η Νέα Χρονιά πλησιάζει.

Την εποχή αυτή υπάρχει μία διάχυτη, αλλά ακαθόριστη μελαγχολία, μία -μέχρι πέρυσι τουλάχιστον- άσβεστη καταναλωτική δίψα, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα αξιόλογο να κάνεις (που δεν μπορείς να το κάνεις τις άλλες εποχές/γιορτές του χρόνου), ενώ ο περισσότερος κόσμος είναι για κάποιο λόγο διατεθειμένος να κάνει ευχές και φιλανθρωπίες, αφού "Χριστούγεννα είναι, καιρός να σκεφτούμε και τους άλλους". 

Έτσι λοιπόν, δε θα ζητήσω συγγνώμη που πρόκειται να σας χαλάσω το κλίμα. Φέτος, έχουμε όλοι μας λιγότερες δικαιολογίες για να μη σκεφτόμαστε το διπλανό μας. 

Και ποιο άλλο πεδίο της νομικής επιστήμης και πράξης προσφέρεται περισσότερο για ενδεικτικές μετρήσεις αγάπης του πλησίον από τα ανθρώπινα δικαιώματα; Κανένα φυσικά.

Αυτές οι γιορτές προσφέρονται για ανασκόπηση και απολογισμούς, λοιπόν.  

Και αυτό ακριβώς σκοπεύω να κάνω: έναν απολογισμό για την διαφύλαξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην Ελλάδα του 2012, όπως αυτά είδαν το φως της δημοσιότητας μέσα από τον φακό των ΜΜΕ και από εκθέσεις ανθρωπιστικών οργανώσεων. 

Αν δεν το κάνουμε εμείς αυτό, ποιος θα το κάνει;

Ποια είναι η επόμενη ημέρα για εμάς τους δικηγόρους; Αποτελεί σωτήρια λύση η επέμβαση των ξένων κρατών, που μελετάνε το ελληνικό δικαστικό σύστημα και προσφέρουν τεχνογνωσία σε αυτό το πλαίσιο;
Σε ποιο βαθμό η μεταφορά τεχνογνωσίας θα καλύψει τις απαιτήσεις των πολιτών, στις οποίες εμφανώς αργή αποδεικνύεται η ελληνική δικαιοσύνη;
Η βραδυπορία της δικαιοσύνης είναι «τεχνητή», εξαιτίας της εκούσιας παράλειψης εφαρμογής και υλοποίησης απλών σχεδιασμών και στρατηγικών και απλών νομοτεχνικών παρεμβάσεων;
Η νομοπαραγωγική διαδικασία την περίοδο της κρίσης θα επιλύσει τα χρόνια και δομικά προβλήματα της λειτουργίας της δικαιοσύνης;

Αυτοκτονία σε διατεταγμένη υπηρεσία

«Δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω. Δεν αντέχω άλλο πόνο και δυστυχία.
Τώρα ήρθε η στιγμή που πρέπει να το κάνω.
Το έχω αναβάλει πολύ καιρό.
Ο Θεός ας με συγχωρέσει…».
Σημείωμα Αυτόχειρα

Υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να δικαιολογήσω, πολλώ δε μάλλον να κατανοήσω, για ποιους λόγους καθημερινά εγκαταλείπουν τον στίβο της ζωής, τουλάχιστον 3 συνάνθρωποί μας.

Όταν όμως καταφέρνω να απαλλαγώ από τα συναισθήματά μου, τότε πιστεύω ότι βλέπω την αλήθεια κατάματα. Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του ψυχολογικά όρια. Αυτά τα όρια καθορίζονται από το περιβάλλον, στο οποίο έχει γαλουχηθεί. Ως εκ τούτου, δεν νομιμοποιείται ουδείς να κρίνει για ποιους λόγους ο συνάνθρωπός μας, δεν έχει τα ίδια όρια με εμάς. Δεν είμαστε μεγαλωμένοι με τους ίδιους τρόπους, δεν έχουμε τις ίδιες προσλαμβάνουσες και δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση, να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται όλοι με το δικό μας τέμπο.

Προσευχή στον δικό μου Θεό

Μια απόπειρα προσευχής των ημερών...

Αφιερωμένο στον Νίκο τον Καββαδά.

Δεν ξέρω αν γεννήθηκες ταπεινός 
Δεν ξέρω καν αν γεννήθηκες 
Χριστέ μου
ή αν όλα αυτά 
τα λένε οι γραφές 
των σταυρωτών σου 
για να δικαιολογήσουν 
τον λόγο που σε σταύρωσαν.
Σε βλέπω
σήμερα
χρονιάρες μέρες
σκυφτό 
να τριγυρνάς στα σκουπίδια 
των πόλεων 
της δήθεν ευδαιμονίας μας 
μαζεύοντας αποφάγια 
και ρίχνοντας λοξές ματιές
στην μέσα σου αξιοπρέπεια .

Χριστούγεννα με Χριστό (με Σώμα και Αίμα Χριστού)

Σε Λίγες μέρες η ανθρωπότητα θα γιορτάσει τη γέννηση του Κυρίων ημών Ιησού Χριστού. Έχει αρχίσει ήδη να γίνεται αισθητό στα νοικοκυριά, το κλίμα των Χριστουγέννων από τις κατάλληλες προετοιμασίες (τα ψώνια, οι πράξεις φιλανθρωπίας, το στόλισμα του δένδρου, η Φάτνη, τα παραδοσιακά γλυκά, κουραμπιέδες και μελομακάρονα, η ανταλλαγή δώρων, η προμήθεια γαλοπούλας και άλλων αγαθών για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι). Όμως, άλλο είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων για τους Χριστιανούς.

Όλος ο Χριστιανικός κόσμος με συγκίνηση και κατάνυξη θα προσέλθει στους Ιερούς Ναούς μας να απολαύσει τα Τροπάρια, τις Καταβασίες , τους Αίνους , την Δοξολογίαν και την Θείαν Λειτουργία των Χριστουγέννων. 

Ιδιαίτερα στην πατρίδα μας την Ορθόδοξη Χριστιανική Ελλάδα μας, πολλοί από εμάς, θα προσέλθουν και στο Άγιον Ποτήριον, στη Θεία Κοινωνίαν στο Μέγα Ιερόν Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας, κατάλληλα προετοιμασμένοι και εξομολογημένοι.

Το παρόν πόνημα ευελπιστεί ότι κατά τρόπον ευσύνοπτον και κατανοητόν θα δώσει στους πιστούς, βασικές πληροφορίες για το Μέγα τούτο Μυστήριο και θα γίνει αφορμή στους ενδιαφερομένους, για περαιτέρω εμβάθυνση στα δογματικά "πιστεύω", της Ορθοδόξου Πίστεως μας, και στις σημαντικές διαφορές μας, με τους Ρωμαιοκαθολικούς και Διαμαρτυρομένους Χριστιανούς. 

Οι ευχές μας για το 2013!!!

Η συντακτική ομάδα των ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΝΑΛΑΤΩΝ εύχεται ολόψυχα το νέο έτος να μας βρει υγιείς, ενωμένους και ακούραστα αποφασισμένους, να ορίσουμε εμείς τις τύχες του βίου και του τόπου μας!!!

Ηλίας, Φώτης, Κώστας, Θανάσης, Σοφία, Μαρία, Μάριος, Αγγελική, Γιώργος, Σπύρος, Γιάννης, Πέτρος και Αριστείδης.

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Σχολιασμός της απόφασης του Αρείου Πάγου για το χαράτσι της ΔΕΗ

1. Η δίκη για το χαράτσι δεν αφορά σχέσεις γονέων και τέκνων ούτε γαμική διαφορά.

2. Η απόφαση 1101/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν έχει καταστεί τελεσίδικη.

3. Προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 565 Κ.Πολ.Δ είναι να μην έχει γίνει έναρξη της αναγκαστικής εκτέλεσης της αναιρεσηβληθείσας απόφασης.

4. Δεν επιτρέπεται να μετατρέπεται ο Άρειος Πάγος σε δικαστήριο ουσίας κρίνοντας την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση, παρά μόνο αν η εκτέλεση έγινε με βάση την αναιρούμενη απόφαση και όχι άλλη.

Τα μάτια της ψυχής θωρούν αλλιώς

"Λίγα λόγια πριν την ανάγνωση... Πολλές φορές τα μάτια μας βλέπουν, ότι δεν θέλουμε να δούμε. Πολλές φορές μας πληγώνουν με εικόνες που δεν μας αξίζουν. Είναι εκείνες οι στιγμές που χάνουμε την Γη κάτω από τα πόδια μας. Είναι εκείνες οι στιγμές που χάνει το νόημα η ύπαρξή μας. Αυτές τις στιγμές να βλέπετε με τα μάτια της ψυχής. Τα μάτια της καλής ψυχής θωρούν αλλιώς. Θωρούν αγάπη..."

Βλέμμα απλανές, βλέμμα σκυθρωπό.

Σώμα αδρανές, σώμα δειλό.

Ποιο συναίσθημα θαρρείς, μπορεί να σ' αφυπνίσει;

Ποιο απόθεμα δάνειο, μπορεί να σε γεμίσει;

Κενός στο τίποτα, μικρός σε όλα.

Τα μάτια της ψυχής θωρούν αλλιώς.

Μη προσπαθείς να περπατάς ευθυτενώς.

Ακούς τριγμό μετάλλου. Ακούς κραυγή σκυλιού. Ακούς;

Ακούς και κλάμα κ' ιαχή παιδιού. Ακούς;

Δεν είναι στοιχειωμένα γύρω σου. Τι φοβάσαι;

Μα εσύ εκεί. Κενός στο τίποτα για εκείνη.

Η δύναμη λειψή. Πως να σε βαστάξει; Άχθος αβάσταχτο.

Τι στέκεσαι σε κουπαστή, σε μύλο και σε ρόδα; 

Οι ναυαγοί δεν στέκουν ορθοί. Δεν το' ξερες; 

Δεν έχουν γη να στηριχτούν. Ουρανό για ν' αγναντέψουν. 

Τα μέσα τους κοιτούν. Στα μέσα τους μιλάνε. 

Μα εσύ εκεί. Να στηριχτείς εκεί, σ' εκείνη. 

Τα μάτια λένε ψέματα, τα χείλη είναι πλάνα. 

Κλείσε τα μάτια σου ξανά. Κράτα το δάκρυ μακρυά. 

Σκόρπισε την άμμο των συναισθημάτων σου.

Σβήσε το λύχνο της ελπίδας. Σε καίει. Δες καθαρά. 

Θαρρείς κι η ρότα, που σου φώτιζε δεν ήταν αδιέξοδη; 

Σου αξίζουν τα αβαθή; Βάλε πλώρη στ' ανοιχτά. 

Ας το σκαρί, να δαρθεί στο ξεροβόρι και στα κύματα. 

Ας το σκαρί, να βυθιστεί στην ίριδα του πελάγου σου. 

Άσε την αρμύρα να σκίσει τα χείλη σου. Να μην ξαναφιλήσουν. 

Άσε τον Ήλιο να κάψει το σώμα σου. Να μη το ξαναγγίξουν. 

Κι ύστερα ανάνηψε το... βγάλε τον ημίθεο από μέσα σου.

Όρτσα τη μαΐστρα μέχρι να βρεις στεριά φίλια.

Μονάχα τότε, στο χώμα της απάνω, πάτα γερά στα πόδια σου.

Και κλάψε... γιατί τα μάτια της ψυχής θωρούν αλλιώς.

Γράφει ο Κάντζος Αριστείδης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας