Αυτοκτονία σε διατεταγμένη υπηρεσία

«Δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω. Δεν αντέχω άλλο πόνο και δυστυχία.
Τώρα ήρθε η στιγμή που πρέπει να το κάνω.
Το έχω αναβάλει πολύ καιρό.
Ο Θεός ας με συγχωρέσει…».
Σημείωμα Αυτόχειρα

Υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να δικαιολογήσω, πολλώ δε μάλλον να κατανοήσω, για ποιους λόγους καθημερινά εγκαταλείπουν τον στίβο της ζωής, τουλάχιστον 3 συνάνθρωποί μας.

Όταν όμως καταφέρνω να απαλλαγώ από τα συναισθήματά μου, τότε πιστεύω ότι βλέπω την αλήθεια κατάματα. Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του ψυχολογικά όρια. Αυτά τα όρια καθορίζονται από το περιβάλλον, στο οποίο έχει γαλουχηθεί. Ως εκ τούτου, δεν νομιμοποιείται ουδείς να κρίνει για ποιους λόγους ο συνάνθρωπός μας, δεν έχει τα ίδια όρια με εμάς. Δεν είμαστε μεγαλωμένοι με τους ίδιους τρόπους, δεν έχουμε τις ίδιες προσλαμβάνουσες και δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση, να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται όλοι με το δικό μας τέμπο.

Προσευχή στον δικό μου Θεό

Μια απόπειρα προσευχής των ημερών...

Αφιερωμένο στον Νίκο τον Καββαδά.

Δεν ξέρω αν γεννήθηκες ταπεινός 
Δεν ξέρω καν αν γεννήθηκες 
Χριστέ μου
ή αν όλα αυτά 
τα λένε οι γραφές 
των σταυρωτών σου 
για να δικαιολογήσουν 
τον λόγο που σε σταύρωσαν.
Σε βλέπω
σήμερα
χρονιάρες μέρες
σκυφτό 
να τριγυρνάς στα σκουπίδια 
των πόλεων 
της δήθεν ευδαιμονίας μας 
μαζεύοντας αποφάγια 
και ρίχνοντας λοξές ματιές
στην μέσα σου αξιοπρέπεια .

Χριστούγεννα με Χριστό (με Σώμα και Αίμα Χριστού)

Σε Λίγες μέρες η ανθρωπότητα θα γιορτάσει τη γέννηση του Κυρίων ημών Ιησού Χριστού. Έχει αρχίσει ήδη να γίνεται αισθητό στα νοικοκυριά, το κλίμα των Χριστουγέννων από τις κατάλληλες προετοιμασίες (τα ψώνια, οι πράξεις φιλανθρωπίας, το στόλισμα του δένδρου, η Φάτνη, τα παραδοσιακά γλυκά, κουραμπιέδες και μελομακάρονα, η ανταλλαγή δώρων, η προμήθεια γαλοπούλας και άλλων αγαθών για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι). Όμως, άλλο είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων για τους Χριστιανούς.

Όλος ο Χριστιανικός κόσμος με συγκίνηση και κατάνυξη θα προσέλθει στους Ιερούς Ναούς μας να απολαύσει τα Τροπάρια, τις Καταβασίες , τους Αίνους , την Δοξολογίαν και την Θείαν Λειτουργία των Χριστουγέννων. 

Ιδιαίτερα στην πατρίδα μας την Ορθόδοξη Χριστιανική Ελλάδα μας, πολλοί από εμάς, θα προσέλθουν και στο Άγιον Ποτήριον, στη Θεία Κοινωνίαν στο Μέγα Ιερόν Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας, κατάλληλα προετοιμασμένοι και εξομολογημένοι.

Το παρόν πόνημα ευελπιστεί ότι κατά τρόπον ευσύνοπτον και κατανοητόν θα δώσει στους πιστούς, βασικές πληροφορίες για το Μέγα τούτο Μυστήριο και θα γίνει αφορμή στους ενδιαφερομένους, για περαιτέρω εμβάθυνση στα δογματικά "πιστεύω", της Ορθοδόξου Πίστεως μας, και στις σημαντικές διαφορές μας, με τους Ρωμαιοκαθολικούς και Διαμαρτυρομένους Χριστιανούς. 

Οι ευχές μας για το 2013!!!

Η συντακτική ομάδα των ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΝΑΛΑΤΩΝ εύχεται ολόψυχα το νέο έτος να μας βρει υγιείς, ενωμένους και ακούραστα αποφασισμένους, να ορίσουμε εμείς τις τύχες του βίου και του τόπου μας!!!

Ηλίας, Φώτης, Κώστας, Θανάσης, Σοφία, Μαρία, Μάριος, Αγγελική, Γιώργος, Σπύρος, Γιάννης, Πέτρος και Αριστείδης.

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Σχολιασμός της απόφασης του Αρείου Πάγου για το χαράτσι της ΔΕΗ

1. Η δίκη για το χαράτσι δεν αφορά σχέσεις γονέων και τέκνων ούτε γαμική διαφορά.

2. Η απόφαση 1101/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν έχει καταστεί τελεσίδικη.

3. Προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 565 Κ.Πολ.Δ είναι να μην έχει γίνει έναρξη της αναγκαστικής εκτέλεσης της αναιρεσηβληθείσας απόφασης.

4. Δεν επιτρέπεται να μετατρέπεται ο Άρειος Πάγος σε δικαστήριο ουσίας κρίνοντας την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση, παρά μόνο αν η εκτέλεση έγινε με βάση την αναιρούμενη απόφαση και όχι άλλη.

Τα μάτια της ψυχής θωρούν αλλιώς

"Λίγα λόγια πριν την ανάγνωση... Πολλές φορές τα μάτια μας βλέπουν, ότι δεν θέλουμε να δούμε. Πολλές φορές μας πληγώνουν με εικόνες που δεν μας αξίζουν. Είναι εκείνες οι στιγμές που χάνουμε την Γη κάτω από τα πόδια μας. Είναι εκείνες οι στιγμές που χάνει το νόημα η ύπαρξή μας. Αυτές τις στιγμές να βλέπετε με τα μάτια της ψυχής. Τα μάτια της καλής ψυχής θωρούν αλλιώς. Θωρούν αγάπη..."

Βλέμμα απλανές, βλέμμα σκυθρωπό.

Σώμα αδρανές, σώμα δειλό.

Ποιο συναίσθημα θαρρείς, μπορεί να σ' αφυπνίσει;

Ποιο απόθεμα δάνειο, μπορεί να σε γεμίσει;

Κενός στο τίποτα, μικρός σε όλα.

Τα μάτια της ψυχής θωρούν αλλιώς.

Μη προσπαθείς να περπατάς ευθυτενώς.

Ακούς τριγμό μετάλλου. Ακούς κραυγή σκυλιού. Ακούς;

Ακούς και κλάμα κ' ιαχή παιδιού. Ακούς;

Δεν είναι στοιχειωμένα γύρω σου. Τι φοβάσαι;

Μα εσύ εκεί. Κενός στο τίποτα για εκείνη.

Η δύναμη λειψή. Πως να σε βαστάξει; Άχθος αβάσταχτο.

Τι στέκεσαι σε κουπαστή, σε μύλο και σε ρόδα; 

Οι ναυαγοί δεν στέκουν ορθοί. Δεν το' ξερες; 

Δεν έχουν γη να στηριχτούν. Ουρανό για ν' αγναντέψουν. 

Τα μέσα τους κοιτούν. Στα μέσα τους μιλάνε. 

Μα εσύ εκεί. Να στηριχτείς εκεί, σ' εκείνη. 

Τα μάτια λένε ψέματα, τα χείλη είναι πλάνα. 

Κλείσε τα μάτια σου ξανά. Κράτα το δάκρυ μακρυά. 

Σκόρπισε την άμμο των συναισθημάτων σου.

Σβήσε το λύχνο της ελπίδας. Σε καίει. Δες καθαρά. 

Θαρρείς κι η ρότα, που σου φώτιζε δεν ήταν αδιέξοδη; 

Σου αξίζουν τα αβαθή; Βάλε πλώρη στ' ανοιχτά. 

Ας το σκαρί, να δαρθεί στο ξεροβόρι και στα κύματα. 

Ας το σκαρί, να βυθιστεί στην ίριδα του πελάγου σου. 

Άσε την αρμύρα να σκίσει τα χείλη σου. Να μην ξαναφιλήσουν. 

Άσε τον Ήλιο να κάψει το σώμα σου. Να μη το ξαναγγίξουν. 

Κι ύστερα ανάνηψε το... βγάλε τον ημίθεο από μέσα σου.

Όρτσα τη μαΐστρα μέχρι να βρεις στεριά φίλια.

Μονάχα τότε, στο χώμα της απάνω, πάτα γερά στα πόδια σου.

Και κλάψε... γιατί τα μάτια της ψυχής θωρούν αλλιώς.

Γράφει ο Κάντζος Αριστείδης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Η απόφαση για το χαράτσι ΔΕ μπορεί να πάει στον Άρειο Πάγο γιατί ΔΕΝ έχει καταστεί τελεσίδικη

Από τη σύντομη πληροφόρηση που -αργά χθες το βράδυ- έλαβα από το δικηγόρο Ι. Μυταλούλη που εκπροσώπησε τις Ενώσεις Καταναλωτών ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που με την υπ΄αριθμ. 1101/2012 απόφαση Του έκρινε αντισυνταγματική και παράνομη την είσπραξη του τέλους ακινήτων (ΕΕΤΗΔΕ) μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ,  έχω την αίσθηση,  ότι για να αχθεί το ζήτημα απευθείας στον ΆρειοΠάγο έγιναν επιπόλαιες δικονομικές μεθοδεύσεις που αν αποδειχτούν τέτοιες, η αίτηση  ενώπιον του Αρείου Πάγου μέλλεται να απορριφθεί και μάλιστα χωρίς καν το Ανώτατο Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία.

Full Ανάπτυξη λέμε!!!

Μη μαδήσεις την μαργαρίτα. Το φωτοβολταϊκό δεν σε αγαπάει...

Προσπαθώ εδώ και καιρό, να βρω ένα οικονομικό πανεπιστήμιο που να διδάσκει αυτές τις σύγχρονες οικονομικές θεωρίες - τεχνικές, με τις οποίες επιδιώκουμε να βγούμε από την κρίση, την ύφεση και όπως αρέσκονται να το λένε οι πολιτικοί μας τούνελ, και να πάμε στην επιθυμητή ανάπτυξη!!!

Η χώρα μας δανείζεται χρήματα από τον "Μηχανισμό Στήριξης" με επιτόκιο grosso modo 4,5%. Τα χρήματα αυτά προκύπτουν από τον δανεισμό των χωρών της Ευρωπαϊκής ένωσης με χαμηλότερο επιτόκιο. Για να πάρουμε όμως τα χρήματα αυτά, δίνουμε μία σειρά από Δημόσια περιουσιακά στοιχεία και ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα. Εν ολίγοις τα ανωτέρω σημαίνουν ότι οι Ευρωπαίοι Εταίροι μας, δεν είναι και τόσο Εταίροι όσο παρουσιάζονται και ουσιαστικά δεν μας κάνουν χάρη όπως πολλοί διατείνονται.

Η Δικαιοσύνη μέσα στα κάγκελα ή ο Λαός έξω απ’ τα κάγκελα της Δικαιοσύνης

(αυτό το χρονογράφημα το υποσχέθηκα στην συνάδελφο Α. Γληγόρη και το αφιερώνω στον οποιονδήποτε αισθάνεται ότι βρισκόμαστε πίσω από τα κάγκελα)

Περιττό να μιλήσω για τον εαυτό μου. Είμαι ένας κάποιος ανθρωπάκος και εγώ που γεννήθηκα και μεγάλωσα σε αυτή την μικρή επαρχιακή πόλη. Υπάρχουν σημεία αυτής της πόλης με τα οποία συνδέεται ο καθένας μας ιδιαίτερα για λόγους καθαρά προσωπικούς και κάθε αλλαγή τον πληγώνει. 
Με τα χρόνια βέβαια μαθαίνουμε, όσοι μαθαίνουμε κι αν μορφωθούμε επαρκώς, να ξεπερνάμε αυτά τα μικρά συναισθήματα και να βλέπουμε μια άλλη αλήθεια, αυτήν την αλήθεια που βρίσκεται πέρα από το φθαρτό της μικρής βολτίτσας μας στην γη.

Το παραμύθι της εβδομάδας

Ήταν, μια φορά και έναν καιρό, ένα κοριτσάκι, μικρό, φτωχό και άσημο. Όταν άρχισε να μεγαλώνει και κατάλαβε τον κόσμο γύρω της, προσπάθησε να γίνει μια «μεγάλη» και «σπουδαία» γυναίκα. Ήθελε, βλέπετε, να ξεφύγει από τη μιζέρια και τη φτώχεια που είχε στη ζωή της, στο σπίτι της, στη γειτονιά, στους φίλους και στο μυαλό της. Γνώριζε πάντα ότι ήταν από τους αδικημένους ετούτης της γης. Και τούτο χωρίς να φταίει το ίδιο, έτσι από καταγωγή, λένε οι σπουδαίοι.