Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012

Πολιτικό Καφενείο




Σε μία "προφητική" στιγμή, σε μια συζήτηση στο φτερό μαζί με καθημερινούς ανθρώπους, σε ένα καφενείο της Καρυάς Λευκάδος λίγο πριν τις Εθνικές εκλογές του 2012, ο Ηλίας Τσάκαλος προβλέπει τα πολιτικά μελλούμενα. 
Είναι όμως "προφητικά" τα λόγια του; ή, δεν ακούμε το κέλευσμα της ιστορίας μας; Μήπως η ιστορική πείρα και λογική, είναι ανώτερη από την "μελλοντολογία";
Στο ενδέκατο λεπτό της συζήτησης ο Ηλίας Τσάκαλος ρίχνει τις μάσκες της πολιτικής ιστορίας... οι αιώνιοι "Τσιριμώκοι" και οι αποστάτες είναι μέρος συστήματος, δεν έφυγαν ποτέ... είναι παιχνίδια της εξουσίας.



Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

Διάβασέ με


Αφιερώνεται σε όποιον μπορεί να δει... με αγάπη.

Εκεί που γεννήθηκε η ύβρις μου,
το χρόνο με τα βραδινά δύο, έγινες οβολός του Αχέροντα μου.

Εκεί που μεσουράνησε η ύβρις μου,
το χρόνο με τα πρωινά δύο, εξαργύρωσες το εισιτήριο μου.

Εκεί που ο διάδρομος δεν είχε τέλος,
άφησες μόνο τα μάτια ανοιχτά, στο άψυχο σώμα.

Εκεί που ο χρόνος δεν είχε μέτρημα,
στερνή φορά σε κοίταξα και κύλισε το δάκρυ σου.

Εκεί που το δάκρυ συνάντησε τα χείλη σου,
και το ‘νιωσα να μου μιλάει:
"Διάβασέ με. Να βλέπεις μέσα από τα μάτια μου… αγαπούν".

Εκεί που ήρθε το σήμερα να με γονατίσει,
το χρόνο με τα περισσά δώδεκα, μου έγνεψε η θύμηση σου.

Εκεί που το δάκρυ συνάντησε τα χείλη μου,
λιμάνι της καταβολής μου, αν με ακούς...

Για εκείνη, "βλέπω μέσα από τα μάτια σου… αγάπη".


Γράφει ο Αριστείδης Κάντζος



Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

Το Οικονομικοπολιτικό περιβάλλον που ζούμε και ψηφίζουμε… πόσα γνωρίζουμε;


Ναι, έχουμε και οικονομικό Σύνταγμα. 

Περιγράφεται στα άρθρα  5 παρ. 1 και 17 (που αφορά στην παραδοσιακή καπιταλιστική οικονομία) και 21, 22, 25 παρ. 1, 2 και 4, 106 και 17 παρ. 1 του Συντάγματος.

Ο Αν. Τάχος προσδιορίζει το οικονομικό σύστημα που προστατεύεται ως:
α) φιλελεύθερο - αστικό,
β) κεφαλαιοκρατικό,
γ) ταξικό και
δ) επεμβατικό. 

Μετά την εκτέλεση


Αφιερώνεται σε όποιον δικηγόρο δεν του αξίζει αυτή η ηγεσία...


Στάθηκε με τα πόδια ανοιχτά και στο μισοσκόταδο διάβασε:

« Λευκός λεκές, στο σώμα της ιστορίας, ο θάνατός μου.
Η μοναξιά είναι το κελί των σκεπτομένων».

Δεν μίλησε. Δεν σκέφτηκε. Δεν ακούμπησε το πτώμα του. Είπε ύστερα, μονολογώντας, στα αυτιά του:

-Είναι ζήτημα, αν θα καταλάβουν οι φυλακισμένοι την γραφή.

Οι πλείονες απλώς θα αναγνώσουν…


Γράφει ο Ηλίας Τσάκαλος


Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος


Πως να προσθέσεις, πολλώ δε μάλλον, πως να αφαιρέσεις λέξη από το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη "Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος";

Μία πηγή, από όπου αναβλύζει μύρο δικαιοσύνης, ειρήνης, αγωνιστικότητας, αυτοθυσίας, ανιδιοτέλειας, αφύπνισης, συναισθημάτων...

Ένας νομικός, ο Τάσος Λειβαδίτης, που θέλησε να λέγεται άνθρωπος...

Και η ομάδα μας που προσπαθεί να βαδίσει στα χνάρια αυτά...

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, αφιέρωσε 5 λεπτά από τη ζωή σου σε αυτό, ακόμα και αν το έχεις ακούσει στο παρελθόν.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, ταξίδεψε στο νόημα του.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, πρόταξε τον άνθρωπο στη ζωή σου...

Γράφει ο Κάντζος Αριστείδης

Κάθε νέα ανάρτηση στο email σας

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Απάντηση Βενιζέλου για τα τέλη κυκλοφορίας: Για τα έτη 2010 και 2011 το κράτος εισέπραξε 2,8 δισ από τα τέλη κυκλοφορίας και 21 δισ από την αγορά και χρήση του αυτοκινήτου!!!!




Πόσα από αυτά έφτασαν στις ελληνικές καρμανιόλες?

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει δεκτά παγίως στη νομολογία, αλλά και κατά τη δημοσιονομική θεωρία φόρος είναι η αναγκαστική παροχή που επιβάλλεται στους πολίτες, χάριν των κρατικών σκοπών και χωρίς ειδικό αντάλλαγμα, ενώ το ανταποδοτικό τέλος αποτελεί, όπως και ο φόρος, αναγκαστική παροχή, που όμως καταβάλλεται από τους πολίτες έναντι ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ, δηλαδή έναντι ειδικής προς αυτούς παρεχόμενης δημόσιας υπηρεσίας. Η συμμετοχή στη δαπάνη αυτή αποτελεί το αντάλλαγμα ή την ειδική αντιπαροχή για συγκεκριμένη παρεχόμενη ωφέλεια και ΟΧΙ αόριστα για την δημιουργία εσόδων προς κάλυψη γενικά των δημοσιονομικών αναγκών του Δημοσίου. Η ειδική αντιπαροχή του Κράτους, που αντιστοιχεί στο ανταποδοτικό τέλος, αποτελεί σε τελευταία ανάλυση παροχή δημόσιας υπηρεσίας, με την οποία όμως εξυπηρετούνται ταυτόχρονα ΑΤΟΜΙΚΑ και οι χρήστες αυτής πολίτες, που φέρουν έτσι και το βάρος των δαπανών της.


Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Η Συναισθηματική Νοημοσύνη και η πολιτική χειραγώγησή της σήμερα


Με αφορμή το άρθρο του καρμικού αδελφού μου, Θανάση Αλαμπάση, "Η έλλειψη ΘΥΜΟΥ ως case study στην πορεία του Έλληνα προς την υποδούλωση", προσπαθώ να συμπληρώσω την 4η "διάσταση" του προβλήματος που δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα, αλλά υπάρχει.

Κάθε συνειδητή ή ασυνείδητη βούλησή μας, αποβλέπει αποκλειστικά και μόνο στην ευχαρίστησή μας. Η βούλησή μας εκπορεύεται από 3 στάδια Υποκίνησης:
1ον
τις επιθυμίες μας, που περιλαμβάνουν τις ανάγκες, τους ανεκπλήρωτους πόθους και τα αδιάλειπτα κενά,
2ον
τα συναισθήματα μας, όπως αυτά του φόβου, της μοναξιάς, της αγάπης, του έρωτα... και
3ον
τα βασικά ένστικτά μας, δηλαδή τα ορμέμφυτα, το αναπαραγωγικό και την αυτοσυντήρηση.

Επί τροχάδην μάθημα Πατριδογνωσίας



Ειδικά αφιερωμένο σε αυτόν τον πρωθυπουργό (ΓΑΠ) που είπε πως κυβερνάει έναν διεφθαρμένο λαό
Σημείωση: είναι γραμμένο από το Φθινόπωρο του 2010!!!

Αυτή τη φορά μου έχει μπει ο διάολος μέσα μου και θα καθήσω να σας κάνω, εγώ ο φτωχός οδοιπόρος, ένα μάθημα πατριδογνωσίας, έτσι που να γνωρίζετε και σεις πού βρίσκεστε, σε ποια χώρα βρίσκεστε, σε ποιά εποχή ζείτε και τι σας περιμένει πάνω στον γλόμπο της γης.
Το μάθημα θα το αρχίσω και θα το τελειώσω με ένα παραμύθι, που μπορεί να μην συνέβη έτσι ακριβώς, αλλά θα μπορούσε να συμβεί και μάλλον αντικειμενικά έτσι συνέβη και εξελίχτηκε.

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

Ραιχενμπαχ: «τέλος το τραπεζικό απόρρητο για τους Έλληνες». 9η η Γερμανία στην παγκόσμια κατάταξη αδιαφάνειας οικονομικού απορρήτου



Άρση του τραπεζικού απορρήτου στην Ελλάδα. Το υψηλό επίπεδο οικονομικού απορρήτου στη Γερμανία και στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο

Το απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων αποτελεί το ισχύον καθεστώς στις έννομες τάξεις ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ, αντλούμενο είτε εθιμικώς, είτε από διάφορες ρητές θετικές ρυθμίσεις, είτε ως συμβατική υποχρέωση. Ως γενικό τραπεζικό απόρρητο γίνεται αντιληπτή η υποχρέωση της Τράπεζας να μην αποκαλύπτει σε τρίτον οτιδήποτε περιέρχεται σε γνώση της κατά την άσκηση της επιχειρηματικής της δραστηριότητας.

Το τραπεζικό απόρρητο κατοχυρώθηκε στην Ελεύθερη Ελλάδα με τη διάταξη του άρθρου 1 του ΝΔ 1059/1971, με την οποία ορίζεται ότι: «Οι κάθε μορφής καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα είναι απόρρητες».